Excentrycy Quotes

“Fabian wstał, z ciekawością pochylił się nad okularem teleskopu. Czerniejące niebo zapowiadało mroźną noc, gwiazdy były podobne do kryształków rozkruszonego lodu. Kosmos trwał w bezruchu jak uwięziony w zimnym szkle.
– Jaki sens mają wszystkie inne sprawy? – słyszał za sobą głos Vogta. – Sam patrzę godzinami nie po to, żeby ulegać tandetnym wzruszeniom. Patrzę na wielki spokój. Często tak zapominam o świecie, że czuję, jakbym dosłownie pływał w wielkim spokoju. Teraz puszczają sputniki, żeby i tam naśmiecić. Ludzka bezmyślność i natręctwo nie znają przyzwoitości ani granic. Niech pan patrzy, patrzy, może to ostatnia chwila.”
― Włodzimierz Kowalewski, Excentrycy