Unutma Bahçesi Quotes

“Söyleyebilirim artık, son bakışın gücüne de inanıyorum ben. Ayrılıp giden insanın ruhu bir kereliğine asla unutamayacağımız biçimde en gizli köşelerine kadar aydınlanıyor.

Kimileri, hep ışıyacak gölgelerini bırakıyor bize. An sızın parlayarak karşımızda beliriyorlar... Durup gülümsüyorum o zaman, ayrılık anları, gerçek tanışma anlarıdır, gözden yiterken ruhu yücelenler var; onların arkala rından bakarken, hep işte, buradan ayrılacakları ânı önceden iyi bir duyguyla düşlemiş oldukları aklımdan geçiyor.”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Ben anımsamayı unutmadan ayrı bir şey gibi düşünmüyorum ki, anımsamanın karşıtı değil unutma, hayır, anımsama unutmaya dayalıdır aslında.”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Neyin peşinde olduğumuzu anlayanlar kendi düşleriyle kanatlanıp üstümüze üstümüze uçuyorlar, olay bu kadar basit, görebilene… Onları geri püskürtmenin çaresine bakmalıyız, hayatlarında isteyip de gerçekleştiremedikleri ne varsa hesabını bizden sormaya kalkıyorlar.”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Başı sonu olan bir şey yazılamaz artık, öyle düşünüyorum, elim gitmiyor. İçime bir duygu çöktü, yaptığımız her şeyi yarıda bırakmamız gerektiğini düşünmeye başladım... Kim ne yapıyorsa, başlar başlamaz vazgeçmeli, dünyanın haline uygun olan bu... Yarım bir roman yazmaya cesaretim olsa..."

İnsanların eline yarısından sonrası olmayan bir kitap tutuşturamadığı için yazmayı bırakmış sözde.. Kendini anlatmaya kaptırdığı için ona belli etmedim ama benim için söylediği şeyi kavramak o kadar zor değildi. İşte, bir şeyleri bitirip sona erdirme çağı kapandı dünyada, demek istiyordu... Zihnimiz uçup gidiyormuş...
"Hikayeler başlıyor, evet... Ama biz hikayelerden çok daha hızlıyız artık, dünyanın bütün hikayelerini geride bırakacak bir hızla almış başımızı gidiyoruz... Daha büyük, daha başka bir hikayenin hızı mı bu?Anlamaya uğraşıyorum... Bir zamanlar herkes herkesten sözünün sonunu getirmesini beklerdi...”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“İnsan aldığını silen bir varlıktır, yalnızca verdiğinin hesabını yapmayı bilir. (s. 146)”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Yağmurlarla diplerinden yeşeren çalıların kökleri o gece gövdelerini saran alevleri anımsıyor mu? (s.155)”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Zaten ölüm sihirli sözcüğü onun. rujunu yazeler gibi ölümden söz eder. Böyle süsleniyor, ifadesine ölümün bilinmezliği sinecek...
s. 15”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi

“Rüyalar insandan insana dolaşırmış.”
― Latife Tekin, Unutma Bahçesi