Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri Quotes

“Yalnız kendi başın mı dertli sanırsın, 
Gölgesi yeryüzünde âvâre insan?
Taş da istemezdi yosun tuttuğunu; 
Solmakta her çiçek kokusu uçunca.
Tasadır ağaca rüzgârda yaprağı; 
Her kuş yanar az çok ölen yavrusuna; 
Sivrisinek de halinden memnun değil; 
Vızıltısı şikâyet makamındadır.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Güzel geçsin ömrün;
Hâtırası yeter.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız,
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?

Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Ne uçtu sanırsınız çocuklar?
Uçtu uçtu gençliğim uçtu.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Kalmadı ümidin soluk ve cılız
Işığında bereket.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.
Memleket isterim
Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.
Memleket isterim
Ne zengin fakir ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.
Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan ölümüm geçer;
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.
Ve gönül Tanrısına der ki:
- Pervam yok verdiğin elemden;
Her mihnet kabulüm, yeter ki
Gün eksilmesin penceremden!”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hâtırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.
(OTUZ BEŞ YAŞ)”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“BEN AŞK ADAMIYIM
Dolaştığım denizlerce düşünüyorum,
Bineceğim son gemi değil midir
Hayır sahibi omuzlarda giden tabut.
Herkes gibi teselliye muhtaç olsaydım eğer,
Derdim ki: "Elbet bir ağlayanım olur benim de;
Ramazan geceleri Yasin okuyanım,
Baharda kabrime menekşe getirenim de."

Fakat bütün bunlar olmasa da olur,
Yine tasa etmem,
Yine kırılmam kimseye.
Ben aşk adamıyım,
Sevmeye geldim insanları,
Gönlümle, elimle, kafamla sevmeye;
Hesapsız, karşılıksız,
Ayrılık gayrılık gözetmeden.
Gün gelip gidersem şayet,
Öyle severekten gideceğim ki,
Karanlık kıyılardan bile olsa,
Candan selamlarım,
Civarımdan geçecek gemileri;
Güneşli gemileri;
Şarkılı gemileri;
İçlerinde kendim varmışım gibi!”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“AKIBET
Sela verildiğine göre
Cami-i kebir minaresinde,
Günlerden Cuma olmadığı halde,
Muhakkak ölü var mahallede.

İşte!
Olup olacağımız bu cenaze;
Geçiyor caddeden vakur ve sade,
Dalgalar misali omuzlar üzerinde.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Ben mi öylesine sevdalıyım, 
Sen mi sahiden bunca dilbersin!
Herhalde sevişmek hârika şey; 
Kolların boynumdan çözülmesin.
Yarın pazar değil kancığım; 
İşe gitmek var, takdir edersin.
Keşke hiç bitmeseydi bu gece.
Daha, daha çok sevişmek için.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Affan dedeye para saydım, 
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var ne de adım; 
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiç bir şey sorulmasın benden; 
Haberim yok olan bitenden.
Bu bahar havası, bu bahçe; 
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce, 
Zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim; 
Hiç bitmese horoz şekerim!”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Kadın raksederken güzeldir, 
Bayrak dalgalandıkça,
Deniz köpürdüğü zaman,
İnsan ihtirasla yaşarken.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Dün güzel bir kadın geçti
Kabrimin yakınından.
Doya doya seyrettim
Gün hazinesi bacaklarını,
Gecemi altüst eden.
Söylesem inanmazsınız,
Kalkıp verecek oldum
Düşürünce mendilini;
Öldüğümü unutmuşum.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Aşkımı kuşlara sor sevgilim; 
Öleceğim günü kuşlar bilir.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Alıştığımız bir şeydi yaşamak.
Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok; 
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanlık ki gecemiz, 
Ha olmuş ha olmamış penceremiz; 
Akarsuda aks'imizden eser yok.”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Öldük, ölümden bir şeyler umarak.
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri

“Bilmem ki hâtıralar,
Ne istersiniz benden,
Gelir gelmez sonbahar?
Bu kanad çırpış neden?
Cama vuracak ne var
Ey eski hâtıralar
Sanmayın güller açar,
Bülbül değildir öten;
Bu rüzgâr başka rüzgâr.
Ne istersiniz benden,
Bilmem ki hâtıralar,
Gelir gelmez sonbahar?”
― Cahit Sıtkı Tarancı, Otuz Beş Yaş - Bütün Şiirleri