Susanne’s Reviews > Max, Mischa & het Tet-offensief > Status Update

Wat heerlijk dat je de karakters onderhand zo goed kent dat je blij kan zijn als zij blij zijn en verdrietig al zij dat zijn!

Ondanks dat ik de karakters nu allemaal heel goed ken, vind ik ook dat bepaalde dingen te weinig verklaard worden. Juist doordat alle dagelijkse, kleine details worden besproken mis ik hoe Mischa zo goed kan zijn in schilderen en hoe Max ‘ineens’ een groot regisseur lijkt te zijn. Hebben ze het nooit daarover? Zitten daar geen hersenkronkels aan verbonden? Het lijkt wel aan te komen waaien voor ze.

Dit is een boek wat van je verlangt er steeds elke dag bij te blijven. Ik merk dat als ik er eventjes afstand van neem het meteen al lastiger is om er weer in te komen. Prachtig is het wel.

De nieuwe omslag in het boek - alsof we aan een heel nieuw boek beginnen- laat me verward achter. Wie zijn deze mensen en waarom?