Ardalan’s Reviews > بابا گوریو > Status Update

متاسفانه از نیمه دوم کتاب به بعد با اینکه جذابیتش بیشتر شد اما کیفیتش افت کرد و امیدمی رو که نیمه اول برا مواجه شدن با یک داستان عالی در بقیه کتاب به خاطر وجود اسم بالزاک ایجاد کرده بود از بین برد. مگر اینکه در ادامه معجزه ای کنه بالزاک و نوش دارویی به داستان تزریق کنه که کتاب انتظار آدم رو از اسمش برآورده کنه

که البته این مشکل از منه که بی طاقتی و عجول بودن رو نسبت به کتاب -مشکلی که خیلی های دیگه از هم قرنی ها می دونم دارن!- کنار بگذارم و ر مان هارو با حس کتابی که برا پاسی امتحان به دست گرفته بودم آلوده نکنم.

با اینکه خوندنش لذت بخشه و ازش احساس پشیمونی ندارم ولی از جهتی هم حس می کنم مثل باری شده بر شونم که باید هرچه زودتر بخونمش چون فکرم رو بخودش مشغول کرده و میخوام هرچه زودتر از باقی کتاب و رویدادها سر در بیارم. اینجاست که آدم یاد یه رمان کم حجم تر میا فته که این وسوسه رو حتی در یکی دو روز میتونه ارضا و تمومش کنه

Well, I'm quite excited about taking my 1st classic. I've spend some hours on it by now and should say I've progressed less compared to other novels I read for the same amount of time and the main reason is in first 40 pages it introduces more than 10 characters of which most are actively engaged in the talks and I had to go back to check who was who and how were they, plus I'm reading it in Persian version of it