Hosein Tahery’s Reviews > مدیر مدرسه > Status Update

احمق! مثلا داشت توی دل مرا خالی می‌کرد. نمی‌دانست که من اول تصمیمم را گرفتم، بعد مثل سگ هار شدن. و تازه می‌فهمیدم کسی را زده‌ام که لیاقتش را داشته.

تمام فحش‌هایی که می‌بایست به آن مردکه دبنگ می‌دادم و نداده بودم، در دهانم رسوب کرده بود و مثل دم مار تلخ شده بود.

لابد دردی دارد که چنین دست و پا بسته و چنین متکی به تمام خانواده به مدرسه آمده. حتما خطری هست که بسیج کرده.

نزدیک آخر وقت، یک جفت پدر و مادر، و بچه‌شان در میان، وارد اتاقم شدند.

بلند شد و چلپ چلوپ روبوسی کردیم و پهلوی دست خودش جا باز کرد و گوش تا گوش جیره خورهای فرهنگ و«تبریکات صمیمانه» و «ارادت‌های غایبانه» و «فیض جضور» و بدگویی از ماسبق و هندوانه‌ها و پیزرها!

سر پیچ خداحافظ شما و تاکسی گرفتم و یکسر به اداره فرهنگ.

ده سال معلمی و نمرات هفت و ده و یازده دادن قلبم را سنگ کرده بود.

خودشان را به ترسیدن تشجیع می‌کردند.

می‌ترسیدم ماما دوتا بشود.