Digdem Absin’s Reviews > Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım > Status Update

Napolilik özgürlükçü yaşam biçimini anlatan bir kavramdır ve sen ruhen Napolilisin Diğdem. Kasaba senaryosunu hatırladın mı? Diğdem Absin senaryo gereği sık sık Napoli'ye gidiyor. Boşuna değildi. Gerçi dünyanın belli başlı tüm şehirleri gibi Napoli de karakterini kaybetti biliyorum. Napoli'ye karakterini veren kadınların saç baş kavga ettikten sonra tatlı tatlı sohbet etmelerine imkan veren mahalleleridir. Kentsel dönüşüm ayağına o mahaller yıkıldı. Sağlık olsun be ya!

😊😊

‘Biz bir ateş topunun üzerinde uçmaktayız. Soğuyan kısım lavın üzerinde yüzüyor. Bu kısmın üstüne apartmanlar, köprüler, yollar yapıyoruz. Lav arada sırada Vezüv’den fışkırıyor ya da her şeyi yok eden bir deprem yaratıyor. İnsanı hasta edip öldüren mikroplar dört bir yanda. Savaşlar var. Herkesi canavar kılan bir sefalet var çevrede. Her an seni ağlatacak, gözyaşı bırakmayacak kadar üzecek bir felaket olabilir. Ve sen ne yapıyorsun? Kutsal Ruh’un ne olduğunu anlamak için kafa yorman gereken ilahiyat kursu mu? Boş ver ya, dünyayı yaratan Baba, Oğul ve Kutsal Ruh değil Şeytan’dı.’

Son günlerde bir romanın ikide bir açıp açıp okuduğum açılış sahnesini bırakıyorum aşağıya:

Wang, şehrin yaşadığı dönüşüme taksisinin ön camından tanık olmuştu. Yıkım güllelerinin sallanışını; molozların ve tozların arasında buldozerlerin caddeleri düzelttiğini ve gökdelenlerin yağmur sonrası bambular gibi yükseldiğini görmüştü. Arazi ve imar izni alınıp satılıyordu. Müteahhitler haritalar üzerine daireler çiziyorlar ve birkaç haftada daire içine alınan bütün o yerler yok oluyordu; şehrin sakinleri uzaklara yayılmış banliyölere sürülüyor ve yıkım ekipleri geride kalanları temizlemek için işe koyuluyorlardı. Wang'ın taksi şoförü olduğu on yılda şehir kökten bir dönüşüm yaşamıştı. Ve İnşaat rüzgarı şehri sayfa sayfa uçururken Wang bunun ne zaman biteceğini merak ediyordu.

Hayır bu şehir İstanbul değil, Pekin. Açılış sahnesi Şoför Wang'ın Altıncı Hayatı romanına ait. Parayı bulanın üste çıkıp her türlü naneyi yemeyi refah toplumun gereği bellemiş insanların şehrini Pekin üzerinden okuyoruz.
Senin verdiğin belge tarihin derinliklerinden olsa gerek, bir şey değişmediğinin rutine düşmüş belgelerinden birini düzenliyoruz burada.

1960’ların başından bir cümle. Her yerde durum aynı..

Şöför Wang’i aldım. Bu arada sen nasıl delirmedin şoför kelimesini yanlış yazmalarına 🤣

Hahaha. Sendeki de mi öyle! Müthiş detaycısın ya. Ben çok sonra fark ettim. Kitapda başka sorun yok. Sonlara doğru kelimeler birbirine yaklaşıyor sonra uzaklaşıyor, o kadar. Güzel deneyim aslında.
Kitap bomba! Keyifle oku.