Mehrana’s Reviews > به دوزخ... ای بی‌گناهان > Status Update

سربازرس:کار ما این است کاری کنیم در ابتدا به عنوان یک شهروند احساس گناه داشته باشید،بعد از آن احساس کنی درون قفسی هستی.این قفس به چه شکل استوچگونه است،کجاست،چه چیزی درونش هست مهم نیست.

جمیله : همه ما گناهکاریم.
‎مصطفا: جمیله حسی که سربازرس‌ها پی‌اش هستند، حسی است که مارا غرق گناهان کوچکمان می‌کند تا به هیچ چیز دیگری فکر نکنیم

مصطفا:نه به این خاطر که گویا گناهی را مرتکب شده‌ام که گناهی نکرده‌ام،بلکه به خاطرآن‌که همه این بازی را پذیرفته‌ام
منظورشان این است که تو سرانجام بازی را بپذیری.وقتی همه گناهکار شدیم دیگر فکر کردن به تغییر دنیا بی معنی خواهد شد.

روزنامه نگار : ….دولت شهروندانی را دوست دارد که پی مجازات شدن هستند. از دید مقامات بالا شهروند خوب نمی پرسد گناهم چیست ، بلکه میپرسد مجازاتم چیست؟

سربازرس: مصطفا، احساس گناه نکردنتان از آنجا سرچشمه می‌گیرد که فکر می‌کنید دیگران گناهکارند، رهبر گناهکار است، احزاب سیاسی، صاحبکاران و صنعت‌گران گناهکارند. خطر انسان‌هایی که احساس گناه نمی‌کنند این است که خود برای جامعه مایه ‌ی خطر می‌شوند، وظیفه ی ما تصحیح این اشتباه است، به عنوان اداره ی کارشناس و مسئول در این زمینه کار ما این است که احساس گناه و گناهکار بودن را به شکلی عادلانه در همه جامعه تقسیم کنیم.