Amirhossein’s Reviews > توتالیتاریسم > Status Update

مصلحت بعنوان یک نیروی همه‌گانی، تنها زمانی احساس می‌شود که ارگان‌های سیاسی استوار، خطوط ارتباطی ضروری میان فرد و گروه را برقرار سازند.

شهوت قدرت همراه با نفرت از تفصیل «حرافانه‌ی» مقاصد موردنظر، ویژگی همه‌ی رهبران اوباش را تشکیل می‌دهد.

وفاداری تام، تنها زمانی امکان‌پذیر است که وفاداری، از هرگونه محتوای عینی تهی شود، تا مبدا بر اثر دگرگونی در محتوا، تغییری در نوع وفاداری پدید آید.

...جنبش‌های توتالیتر، بیش‌تر بر شرایط خاص یک توده‌ی متشکل از افراد جذا و ذره ذره شده استوار است تا بر یک جامعه‌ی توده‌ای بی‌ساختار...

ویژگی اصلی انسان توده‌ای، نه سنگدلی و نه واپسگرایی است، بلکه انزوا و نداشتن روابط اجتماعی بهنجار، ویژگی اصلی این انسان را می‌سازد.

آزادی‌های دموکراتیک، باید برپایه‌ی برابری همه‌ی شهروندان در برابر قانون، استوار باشند. اما با این همه، این آزادی‌ها تنها در جایی معنا و کارکرد ارگانیک پیدا می‌کنند که شهروندان آن‌جا، در گروه‌هایی عضویت داشته و از جانب خود در این گروه‌ها نماینده داشته باشند و یا در سلسله‌مراتب اجتماعی و سیاسی قرار داشته باشند.

تنها زمانی که خیلِ عظیمی از جمعیت اضافی وجود داشته باشنذ و بتوان بدون رویارویی با پیامدهای وخیم کاهش جمعیت آن‌ها را حذف کرد فرمانروایی توتالیتر، به گونه‌ای متمایز از یک جنبش توتالیتر، امکان‌پذیر می‌شود.

هرچند که همه‌ی گروه‌های سیاسی، به تعداد متناسبِ هواخوان‌شان وابسته‌اند، اما جنبش‌های توتالیتر، چنان به نیروی کثرت عددیِ اعضای‌شان متکی‌اند که حتی تحت شرایط دلخواه نیز، رژیم‌های توتالیتر نمی‌توانند در کشورهای نسبتا کم‌جمعیت، پا گیرند.

کتاب، در هر پاراگراف و هر صفحه قابل نقل است. تیکه‌های جالبتر رو میذارم: اگر قائل به وجوپ چیزی چون شخصیت یا ذهنیت توتالیتر باشیم، سازگاری شدید و عدم تداوم، بی‌گمان، ویژگی برجسته‌ی آن را تشکیل می‌دهند .... رژیم‌های توتالیتر، تا زمانی که بر اریکه‌ی قدرت‌اند، و رهبران توتالیتر تا هنگامی که زنده‌اند، «از پشتیبانی توده‌ای برخوردارند. »

پیشگفتار تمام شد و در ابتدای فصل اول هستم. دورنمای کتاب از همینجا هم بسیار ترسناک است.