Shokoofeh’s Reviews > تیر عکاسانه: زندگی و آثار هانری کارتیه برسون > Status Update

لایکا برای من یک دفترچه طراحی است, یک دیوان روانکاوی است, یک مسلسل دستی سبک, یک آهن ربای الکتریکی, یک حافظه و یک آیینه در برابر ذهن .

عکاسی برای من شغل نیست, بلکه یک تقلای لذت بخش است. عکاسی یعنی چیزی نخواستن و همچون امولسیونی حساس, منتظر یک لحظه ی غیر منتظره ماندن.

هیچ چیز در این جهان نیست که لحظه ی قطعی نداشته باشد.

هیچ گاه لایکایم را کنار نگذاشتم. هر روز هر تمرین, چیزی متفاوت در برداشت. لایکا برای من, مثل یک دوربین فیلمبرداری است. به معنای واقعی کلمه, امتداد چشم من(چشم سوم) است. خوش دستی اش, مناسب است. و درست در مقابل پیشانی ام قرار میگیرد و میتوانم در یک دهم ثانیه, کل فضا را دریابم.

...بیشتر علاقه مند به انسان و وضعیت او در جامعه هستم تا دست آوردهای مادی اش...