Alireza’s Reviews > دیوان حافظ > Status Update

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغز اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد
منو ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

عالم از شور شر عشق خبر هیچ نداشت
فتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بود

من سرگشته هم از اهل سلامت بودم
دامِ راهم شِکّنِ طُرّه هندوی تو بود

نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی
تا در میکده شادان و غزل‌خوان بروم

به هواداری او ذره صفت رقص کنان
تا لب چشمه‌ی خورشید درخشان بروم

آخر به چه گویم هست با خود خبرم، چون نیست
وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم، چون هست