Arash Nabizadeh’s Reviews > عجایب المخلوقات > Status Update

‫و باشد کی یکی در مگس نگه کند. گوید «این را چرا آفرید؟» و نداند کی مگس نیز در آدمی نگرد گوید «این را چرا آفرید؟»

‫و ماهی را بتازی حوت و نون خوانند… و ماهی چون مرغی است، در میان آب می‌پرد، هفت جناح دارد. و گویند ماهی نفس زند از درِ گوش… و هیچ ماهی شش ندارد و اگر شش داشتی از آواز ماهیان آدمی برنج بودی.

‫آن رنگها[ی طاووس] سیر و نیم‌سیر.

‫تذرو مرغیست لطیف، آراسته، لونهاء غریب دارد و بقصه راست نیاید مگر بدیدن.

‫دُرّاج مرغی زیرک است از باد شمال فربه شود، از باد جنوب بیمار گردد و هنگامی که زلزله بود دراج بانگی کند کی مردم بدانند و از پس وی زلزله آید و این شگفت بود.

‫و برین قطب [شمال] صورت زنی است بسلسله هر دو دست بسته، آنرا اندرومید خوانند و آن بیست و سه کوکب است.

‫و بدانک مرگ بعافیت نعمتی است و مرد باشد کی در آفات دنیا چنان گرفتار باشد کی اگر مرگ فروشند بزر بخرد.

‫بدانک آدمی چون حرارت اصلی باعتدال نگه دارد درازعمر گردد نه بدان سبیل کی یک سال عمر ده سال گردد ولیکن سالی تن‌درستی برابر ده سال باشد در بیماری.

‫‫گفت «تیرست سال عمر من است، گیا خوردم و گیا پوشیدم و کس را بر من منتی نیست. عقل دارم که بدان نجات یابم، تا زندگانی چنین توان کردن، چرا باید شکم خویش گور حیوانات کردن؟»

‫بَُرطاسی: قومی‌اند در سرحد خزر و چون خواهند کی ملکی را نصب کنند، حلق وی بفشارند تا نزدیک مرگ شود و گویند «چند سال خواهی پادشاهی؟» وی بگوید، اگر بیش ازین بزید ویرا بکشند.