Mrm. Gh’s Reviews > شعر بی‌دروغ شعر بی‌نقاب > Status Update

شعر بی‌دروغ نه آن است که در آن نه تخیل باشد نه مبالغه. آن است که شنونده چون بشنودش مطمئن شود گوینده آن را خلاف احساس، خلاف پندار و خلاف وجدان خویش نگفته است.

چه می‌توان گفت درباره کسانی که شاعریِ واقعی را در وجود خود خفه می‌کنند تا به صدای شاعری موهوم گوش دهند که بیرون از وجودشان است؟

سبک شاعر به کلی از طبع و مزاج او ناشی نیست و از تاثیر محیط و نفوذ شخصیت خواننده هم متأثر می‌شود. زیرا شاعر نمیخواهد به تنهایی در بیابان آواز بخواند و آن هم فقط برای خود. پس ناچار باید بیانش را با توقع و حوصله خواننده متناسب کند.

سرّ ملال‌انگیزیِ کلام عبارت است از اینکه گوینده بخواهد همه‌چیز را خودش بگوید. کسانی‌ که از این نکته غافل می‌مانند خواننده را وامیدارند که از روی تظاهر به آثاری بیشتر ابراز علاقه کند که بیشتر عقل و هوش او را به چالش می‌طلبند.

ابتکار را عبارت دانسته‌اند از تقلیدی ناخودآگاه و تفتیش‌نشده.آری چون در زیر آسمان هیچ‌چیز تازه نیست.
بسا که در خواندن یک قطعه شعر دریافته‌ایم که شاعر همان چیزی را می‌گوید که بارها به خاطر خود ما گذشته است ویک نشان شعر خوب همین است.

صنعت شاعر این است که صنعت خود را از انتظار مخفی بدارد و اینجاست که کلام منقول از اوید گوینده‌ی رومی، صادق درمی‌آید که می‌گوید: «هنر عبارت است از پنهان داشتن هنر.»

ارسطو: لفظ باید از غرابت خالی نباشد از آنکه مردم چیزهایی را تحسین می‌کنند که از دور آمده باشد.