Farhad’s Reviews > دیالکتیک تنهایی > Status Update

انسان خود را می‌پاید. کار، این یگانه خدای جدید، دیگر خلاقانه نیست. بی‌پایان است، بی‌حد و مرز است، و درست مثل زندگی در عصر جدید ناتمام است. و‌ آن تنهایی که از آن پدید می‌آید - تنهایی گه‌گاهی توی هتل‌ها، اداره‌ها، مغازه‌ها و سینماها- ابتلا و محنتی نیست که روح را تقویت کند، مقدمه‌ای واجب برای تطهیر روح تطهیری ضروری نیست. نفرین شدگی محض است که دنیایی بی‌راه خروج را نشان می‌دهد.

دوران نوجوانی دوران گسستن از دنیای کودکی و‌ توقفی است کوتاه در آستانه‌ی دنیای بزرگسالی.
اشپرانگر خاطر نشان می‌کند که تنهایی از ویژگی‌های بارز نوجوانی است.