Mansour’s Reviews > فلینی از نگاه فلینی > Status Update

کار برای تلویزیون؟ یعنی ورود به اقیانوسی از تصاویر نامشخص و درهم، در معجونی که حتی از لحاظ کمی جانشین واقعیت می شود. این احساس ناخوشایند به انسان دست میدهد که در سیلاب فاجعه باری از
تصاویر شرکت کرده، که در آن تلویزیون ما را در هر لحظه شب و روز، وامیدارد تا به تدریج هرگونه خط جدایی میان واقعیت و ارائه شده را از میان برداریم، به نوعی بی حقیقتی که در آن نحوه نگریستن ما باید تسلیم شود

فیلم سیاه و سفید همیشه به فیلم رنگی زشت، ارجحیت دارد.

در برابر طبیعت بی اعتنا و بی جنب و خروشم. به خوبی می دانم که زشت است، بیمارگونه است، و هرگز نتوانسته ام این نقص را در خود برطرف کنم. من قادر به دیدن طبیعت نیستم، مگر از طریق خاطرات: جنگلهایی که در کودکی دیده ام، دریا، فرا رسیدن شب... اما امروز دیگر چشم اندازی زیبا، غروب آفتاب، شکوه و عظمت کوهستانها، سکوت بارش برف، رویم تأثیر نمی گذارد، مگر اینکه بتوانمدر استودیو، ضمن ور رفتن با ابریشم و با ژلاتين باز سازیشان کنم.