Annathea’s Reviews > Życie na zamówienie, czyli espresso z cukrem > Status Update

Przez trzy tygodnie bohaterka odmawiała kontaktu z pewnymi osobami, a teraz jej przykro bo oni już nie próbują się z nią skontaktować. Girl, grow the hell up!

Metafora o polnych kwiatach była subtelna jak cios cegłówką.

Zaczynam rozumieć czemu nasza bohaterka nie ma żadnych koleżanek ani kolegów. Ona jest naprawdę niesympatyczną osobą. I całe samobiczowanie nie jest w stanie tego przesłonić.
(Główna bohaterka dostała dobrą radę od kolegi z pracy, którego zna jakieś dwa tygodnie. I ma pretensje, że ten nie udziela jej większego emocjonalnego wsparcia.)

Najbardziej sensownej rady udzielił bohaterce ośmiolatek.

Dwudziestoośmiolatka właśnie powiedziała, że jest za stara na wygolone boki i różowe włosy.

To jest strasznie smutny świat...
Chyba namierzyłam love interesta. Kradnie staruszkom kwiatki,

Ta książka tak ładnie pokazuje patriarchat. Wszystko kręci się wokół mężczyzn, tylko oni są ważni.

Przyjaciółka się znalazła na chwilę, tylko po to by zrobić awanturę i zniknąć znowu.

Na trzech występujących tu mężczyzn, dwaj są creepy, a trzeci powiedział dwa zdania i zniknął.

Bohaterka właśnie stwierdziła, że nie pomyślała o napisaniu cv przy szukaniu pracy. I ja rozumiem, że ona szuka czegoś od zaraz, ale nadal...