Nazanin’s Reviews > قدرت بی‌قدرتان > Status Update

Watching all of history repeat itself time after time...

حضت آزی علیه السلام

تا زمانی که وضع به همین منوالی است که هست، زیستن در دایره حقیقت همچنان تهدیدی مدام برای نظام خواهد بود. تقریبا قابل تصور نیست که زیستن در دایره حقیقت بتواند با زیستن در چنبره دروغ بدون کشمکشی اساسی و شدید ادامه پیدا کند

ص۱۴۸

ساختار قدرت که استبداد استالینیستی فرسوده اش کرده بود و عاجزانه در پی انجام دادن اصلاحاتی بی درد و کم هزینه بود به ناگزیر در حال پوسیدن از درون بود و به هیچ روی قدرت عرضه هیچ برنامه هوشمندانه ای را برای مقابله با تغییراتی که در اوضاع پیش آمده بود نداشت و نمی دانست با طرز نگاه اعضای جوان ترش به مسائل چه کند

افراد جا گرفته در ساختارهای رسمی که کم و بیش با ایدئولوژی رسمی هم همدلی داشتند به دیوار سخت واقعیت به همان گونه ای که بود برخوردند و اندک اندک از طریق بحران های نهفته اجتماعی و تجربه های تلخ شخصی به ماهیت و و عملکرد واقعی قدرت پی بردند

ص۱۴۴

یکی از ویژگی های اساسی مستقل زیستن [حضور و زیستن در دایره حقیقت] این است که این نوع زندگی همیشه، دست کم در آغاز کار، نوعی قمار است که در آن یا همه چیزمان را می بازیم یا هرآنچه را که می خواهیم به دست می آوریم

ص ۱۳۵

یک نظام بهتر، خود به خود تضمینی برای یک زندگی بهتر نیست. در واقع برعکس: فقط با ایجاد یک زندگی بهتر است که یک نظام بهتر پرورانده می شود

ص۷۷

انگار مردم به گونه ای شهودی جان و جوهر این ضرب المثل را دریافته اند که "دیگر هیچ چیز همان نیست که به ظاهر می نماید" و بنابراین از این به بعد آنها هم باید به گونه ای کاملا متفاوت رفتار و عمل کنند

ص۷۵

شوروی شناسان غربی غالبا درباره نقش افراد در نظام پساتوتالیتر مبالغه می کنند ...این اتوماتیسم بسی قدرتمند تر از اراده هر شخصی است؛ برای اینکه [فردی] بتواند فرصت ورود به سلسله مراتب قدرت را به دست بیاورد باید این اراده را پشت نقابی از بی هویتی و بی نام و نشانی آیینی پنهان کند. دست آخر هم وقتی فرد می کوشد بخش کوچکی از خواسته هایش را در آن به نمایش بگذارد، این اتوماتیسم ...دیر یا زود بر او غلبه می کند

ص۴۱

به جای آنکه نظریه یا ایدئولوژی در خدمت قدرت باشد، آرام آرام قدرت در خدمت ایدئولوژی قرار می گیرد. تو گویی ایدئولوژی قدرت را از قدرت غصب کرده است،
تو گویی دیکتاتور واقعی خودِ ایدئولوژی است.
آنگاه به نظر می رسد این خود نظریه، خود آیین، خود ایدئولوژی است که برای مردم تصمیم می گیرد و نه بالعکس

ص۳۹

ایدئولوژی شیوه دلفریب و غلط اندازی برای ارتباط با جهان است. به انسان ها توهم هویت، کرامت و اخلاق می دهد اما در واقع راه را برای دست کشیدن از همه آنها هرچه هموارتر می کند
به افراد امکان می دهد وجدانشان را فریب دهند و و عقیده حقیقی و راه و رسم زندگی خفت بارشان را از چشم جهانیان و خودشان پنهان نگاه دارند

ص۳۰