امیر لطیفی’s Reviews > فیثاغورس و فیثاغوریان > Status Update

باورهای دینی فیثاغوری بر ایده‌ی ابتدایی خویشاوندی جهانی مبتنی است. اما جنبه‌ی فلسفی نظام فکری آنها بر چیزی مبتنی است که به ویژه بر نگرش هلنی تعلق دارد و اعضای فرقه، آپولو را پرستش می‌کرند، که بیشترین ویژگی خدایان هلنی را داشت؛ یعنی ستایش ایده‌های مربوط به حد و اعتدال و نظم. تصادفی نیست که آنها خدای را به عنوان پشتیبان الهی خود برگزیدند که در ...

فلسفه (فیلوسوفیا) در ایونیا به معنای چیزی شبیه «کنجکاوی» بود. از سوی دیگر، هر جا تأثیر فیثاغورس را می‌بینیم، این کلمه معنای بسیار عمیق‌تری دارد. فلسفه «تهذیب» است و راهی است برای رهای از «چرخه»

این عقیده رایج بود که هوا حیات می‌بخشد و همان روح خدایی است که در همه‌ی کیهان جریان دارد. و اگر انسان نیز از طریق تنفس هوا زنده می‌ماند (و این خود نشان‌دهنده‌ی این است که روح انسان هواست)؛ پس خویشاوندی انسان با جهان، یعنی خویشاوندی جهان اصغر و جهان اکبر باید خیلی نزدیک باشد.

از نظر فیثاغورس و فیثاغوریان، فلسفه قبل از هر چیز بیشتر از آن که مبنایی برای طریق رستگاری باشد، مبنایی برای طریق زندگی است. مطالعه‌ی انسان و جهان ابزاری است برای کمک و هدایت درست زندگی، نتیجه‌ی سیستم فکری نیز باید چنین کمک و هدایتی را فراهم آورد.

منسوب به فیثاغورس، درباره‌ی جایگاه فیلسوف، نقل شده توسط هراکلیدس:
زندگی مانند جمع شدن در جشنواره‌ی المپیک است که مردم برای این کار سه انگیزه دارند: مسابقه برای کسب عنوان قهرمانی، خرید و فروش، تماشاچی بودن. به این ترتیب بعضی در زندگی در خدمت شهرت و پول هستند، اما بهترین گزینش همان گزینش کسانی است که وقت خود را به عنوان فیلسوف (دوست دار حکمت) وقف تامل درباره‌ی طبیعت می‌کنند.

ارسطو درباره‌ی فیثاغوریان رساله‌ای نوشته که به جای نمانده. در نقل قولی از این رساله آمده که ارسطو می‌گوید عده‌ای معتقد که موجودات سه طبقه دارند: خدایان، انسان‌ها و موجوداتی مانند فیثاغورس.

همچنین ارسطو داستان‌هایی نقل می‌کند از قول دیگران مبنی بر اینکه فیثاغورس در یک زمان و دو مکان حضور داشته. یک رانش طلایی بوده. وقتی از رودخانه‌ای می‌گذشته، از رودخانه صدا آمده که «درود بر تو ای فیثاغورس»