SilverNediya’s Reviews > اکو جلد دوم: داستان مایک > Status Update

مایک به آنها نگاه کرد ... همه‌چیز را یک‌جا در ذهنش گذاشت: آشپزخانه، خنده و بوی کیک شکلاتی که برای تلاش او آماده شده بود. چشم‌هایش را بست و امیدوار بود بتواند این لحظه را، درست به همین شکل، توی ذهنش ثبت کند تا روزی به‌خاطر بیاورد که زمانی به کجا تعلق داشته است

انگشت‌های خانم استربریج روی کلیدها پرواز می‌کردند. وقتی تمام شد، مایک را بغل کرد و خندید. واکنشی ناگهانی بود؛ حرکتی سریع و بی‌اختیار. مایک این را می‌دانست اما احساس زیر پروبال‌ او بودن را دوست داشت، احساس اینکه حواسش به او است؛ حداقل برای همان لحظه‌ها

مایک برای پیداکردن احساس غم درونش مشکلی نداشت؛ یا برای اینکه بداند چه چیز می‌خواهد و ندارد. اگر بلوز به‌معنای آهنگی برای جستجوی زندگی بود، قسمت میانی آهنگی که مایک می‌نواخت فریادی برای جایی به اسم خانه بود

آقای هاوارد به مایک چشمک زد: بهت گفتم امیدوار باش بهترین اتفاق بیفته. همیشه امکان معجزه هست
مایک می دانست این معجزه نیست؛ او و خانم استربریج با هم توافق کرده بودند و خانم استربریج روی حرفش مانده بود