Eva’s Reviews > Hoe ik talent voor het leven kreeg > Status Update

'Stel je een gebouw voor vol wachtende mensen tussen wie jij moet leven. Op een station of bij een bushalte met een paar mensen zal je je binnen een kwartiertje al onrustig voelen en om je heen kijken naar die mensen, die ook onrustig om zich heen of naar hun horloge kijken. Die situatie, maar dan met een paar honderd mensen en jarenlang. Niet wachtend op een bus of een trein, maar om je leven te beginnen

Wat een onrecht... Ik lees kleine stukjes tegelijk, het is gewoonweg te deprimerend.

This is hard to read. What injustice... I only read a few pages each time, it's to depressing.

Al na 45 bladzijden vraag ik mij af in wat voor land ik eigenlijk leef... :(