Ghazaleh’s Reviews > بلبل > Status Update

او به کلیسا آمده بود،در مقابل سرما شجاعت به خرج داده بود تا در این بکشنبه با موعظه پدر روحانی ارامش پیدا کند،از کلماتی مانند افتخار و وظیفه و وفاداری الهام بگیرد. اما امروز آن ایده آل ها دیگر بسیار دور به نظر میامدند. آدم وقتی مریض باشد،سردش باشد و گرسنه باشد چطور میتواند به ایده آل ها بچسبد؟آدم چطور میتواند توی صورت همسایه هایش نگاه کند وقتی از دشمن غذا میگیرد هرچقدر هم که کم باشد؟دیگران گرسنه تر بودند.

دوباره زمان تکرار میشد و به آغاز خود برمیگشت و اکنون او دوباره رو به خدا آورده و تقاضای کمک میکرد،قول میداد به او ایمان بیاورد.میخواست باور کند که نه تنهاست و ته مقصر است اما با وجود تمام اینها سرنوشت او بود که داشت با اراده خداوند شکل میگرفت،ولو اینکه ویان نمیتوانست آن را با چشم باطن خود ببیند. هرچند احساس میکرد این امید مثل یک تکه سیم قابل انعطاف و له شدن است.

"به این فکر نکن که اون ها چه کسی هستن. به این فکر کن که خودت کی هستی و برای ادامه زندگی چه چیزهایی رو باید فدا کنی. یعنی چه فداکاری هایی میتونی بکنی و چه چیزی میتونه تو رو شکست بده."

بک گفت: "خیر او عصبانی است و آدم های عصبانی در جنگ اشتباه میکنند و میمیرند."
ایزابل داد زد: "همینطور سربازان کشورگشا"

اگر من در زندگی طولانی ام چیزی یاد گرفته باشم،این است که ما با عشق میفهمیم میخواهیم چه کسی باشیم؛در جنگ میفهمیم چه کسی هستیم.