پرهام نکوطلبان’s Reviews > مرز پرگهر: درباره دکتر گل‌گلاب سراینده سرود ای ایران > Status Update

کمک‌های مشفقانه‌ی امیر شوکت‌الملک علَم در اسفند ماه ۱۳۰۲ در خیابان منوچهری افتتاح می‌شه. ماه اول حدود ۱۰۰ نفر در کلاس‌ها حاضر می‌شن که یکی از شاگردان وفادار و خوب این مدرسه سلیمان سپانلو بوده که عهده‌دار صندوق حساب مدرسه هم می‌شه (مردی خونه‌ش در خیابون هدایت رو هم در اختیار انجمن موسیقی ملی گذاشته بوده)
حسین گل‌گلاب هم مقالات اروپایی رو ترجمه می‌کرده و رو ساخته‌های کلنل کلام و شعر قرار می‌داده.
/۲

داستان کلوپ موسیقی وزیری چیه؟ کلوپ موزیکال وزیری درواقع محفلی می‌شه برای بزرگانی مثل دهخدا، دشتی، فروزانفر، یاسمی، نفیسی و... که هسته‌ی اولیه‌ی فرهنگستان هم همین‌جا تشکیل می‌شه. مکانش کجا بوده؟ ساختمون قدیم کلوپ انگلیسی‌ها در خیابون ارباب جمشید که وزیری ماهی ۸۰ تومن اجاره‌ش کرده بوده.
این وسط یه جشن پایان دوره هم می‌گیرن برای سال اولی‌ها که رضاشاه (سردار سپه اون‌موقع) هم دعوت بوده و خیلی حال می‌کنه با قضیه و سه تن از شاگردان وزیری معلم مدارس نظام می‌شن تا اونجا سرود کار کنن با دانش‌آموزا.
/۳

تیر ماه ۱۳۰۴ (حدود ۶ ماه بعداز جشن پایان دوره) وزیری چهار تا کنسرت به مناسبت اختتامیه‌ی دور اول تحصیلات هنرجویان برگزار می‌کنه و یه‌سری سخنرانی هم می‌کنه که بعداً تو روزنامه‌ی «شفق سرخ» هم چاپ می‌شن و سعید نفیسی هم اونا رو کتاب می‌کنه.

سال ۱۳۰۷ هم وزیری می‌شه رئیس مدرسه‌ی موزیک نظام (اسمش شده بود مدرسه‌ی موسیقی دولتی و تهشم می‌شه هنرستان موسیقی) آدمای خفنی هم اونجا بوده‌ن: سرپاس مختاری، خالقی، عبدالعلی وزیری، جواد معروفی و...
سال بعدش مدرسه می‌ره خیابون ناصرخسرو و در طی بازدید مخبرالسلطنه هدایت و اعتمادالدوله قراگوزلو (رئیس‌الوزرا و وزیر معارف به‌ترتیب) بودجه‌ی مدرسه زیاد می‌شه و به محل بهتری در خیابون قوام‌السلطنه می‌ره. اسمشم می‌شه مدرسه‌ی موسیقار. بعداز عزل کلنل وزیری در سال ۱۳۱۳ هم اسمش می‌شه هنرستان موسیقی.
/۴

وزیری سال ۱۳۱۵ شمسی از دانشگاه تهران دکتری می‌گیره و بعداز داستان‌های شهریور ۱۳۲۰ به تشویق و حمایت فروغی به‌مدت پنج سال اداره‌ی موسیقی کشور و هنرستان عالی موسیقی و موسیقی رادیو می‌افته دست وزیری. سال ۱۳۵۰ بازنشسته می‌شه از دانشگاه با درجه‌ی استادی ممتاز و ۲۷ مهر ۱۳۵۴ هم اسدالله علم براش تو سالن دریای نور هتل هیلتون ضیافت تولد ۹۰سالگی می‌گیره.
این وسط یه‌هو یادداشت گریزی به حسینعلی ملاح می‌زنه که دوماد و خواهرزاده‌ی وزیری بوده و خیلی از یادداشت‌ها و دست‌نوشته‌های وزیری دست ایشون بوده.
یه خاطره هم از ملاح نقل می‌کنه که ملاح توش باید بین نویسندگی و موسیقی یکی رو انتخاب کنه (که مشخصاً دومی رو انتخاب می‌کنه دیگه)
/۵