Sanaz’s Reviews > تجربه مدرنیته > Status Update

قرن ما به لحاظ ساختن روایت های خیالی آرمانی شده از زندگی در شهرهای کوچک پایبند به سنت، بسی زایا و مولد بوده است. تراژدی گرچن به قلم گوته به واقع ویران گرترین تصویری است که در کل ادبیات از اجتماع ماقبل مدرن ترسیم شده است. تصویری که گوته به ما ارائه داده است باید برای همیشه بی رحمی و قساوت نهفته در بسیاری از صور زندگی را در مغز ما حک کند، صوری که مدرنیزاسیون آنها را از صحنه زمین پاک کرده است.

فوکو برای نسلی از پناهندگان و آوارگان به جا مانده از دهه ۱۹۶۰، نوعی عذر و بهانه تاریخی- جهانی فراهم می آورد که احساس انفعال و درماندگی را، که در دهه ۱۹۷۰ گریبان بسیاری از ما را گرفت، توجیه می کند. تلاش برای پایداری و مبارزه علیه ستمها و بی عدالتی های زندگی مدرن بیهوده است، زیرا حتی رویاهای ما درباره آزادی نیز فقط تعداد حلقه های زنجیر اسارت ما را افزایش می دهد.