Rosalie Van Schaik’s Reviews > Als de dieren > Status Update

“Moederschap is tegelijk grenzeloos in zijn vraag en weerloos in zijn antwoord. Als een perpetuum mobile stuwt het zichzelf voort, door mensenlevens, door generaties, steeds maar voort.
Ondanks alle fricties in de zielen waar het zich doorheen boort.”

“Eenzaamheid draagt een zeer onderschatte wreedheid in zich, en wel in die zin dat zij haar eigen voortbestaan verzekert. Zij legt een filter over de wereld, waardoor wij slechts kale vergezichten zien. Niemand is nabij, en als er onverhoopt toch iemand nadert, dan ontwaren we slechts afwezigheid. Een uitgestorven dorpsplein. Een verlaten monument. Lampionnen in de leegte.”

“Ook in mij zitten dingen waar ik geen woorden voor heb. Ze huizen in mij als oude mensen die zich schuchter wegtrekken achter de vitrages van hun stille gevel. Soms staan ze minutenlang stil, proberen ze te bedenken waar ze heen wilden, verschuiven ze ten slotte een stoel of strijken ze een krant glad.”

Beloof me dat je onderweg goed oplet. Als je het niet vertrouwt, als je voelt dat je bang wordt of verdrietig, lees je niet verder. Vanwaar ik ben, kan ik jou niet helpen.