Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > Śmierć komiwojażera > Status Update

Nie mamy już długów – jesteśmy wolni.
(płacze, wreszcie może płakać)
Jesteśmy wolni!
Biff zbliża się do niej powoli.
Jesteśmy wolni... jesteśmy wolni.

Wybacz mi, drogi, nie mogę płakać. Nie wiem, co się stało, ale nie mogę płakać. Nie rozumiem tego. Dlaczego tak postąpiłeś? Pomóż mi, Willy, nie mogę płakać. Wydaje mi się, jakbyś po prostu jeszcze raz wyjechał w podróż. Ciągle na ciebie czekam, Willy, kochanie, nie mogę płakać. Dlaczego to zrobiłeś? Myślę i myślę, i myślę, i nie mogę tego zrozumieć, Willy.

Biff spogląda na brata zrozpaczony, pochyla się nad matką.
BIFF
Chodźmy, mamusiu.

Dobra, chłopie. A ja pokażę i tobie, i wszystkim, że Willy Loman nie umarł na próżno. Jego marzenia były piękne. Tylko tak trzeba marzyć: pierwszy w szeregu. Tutaj o to walczył i ja tutaj za niego zwyciężę.

BIFF
Nie wyjechałbyś ze mną, Happy?
HAPPY
Nie dam się tak łatwo pokonać. Zostanę tu, w tym mieście, i dam sobie radę z całą tą hołotą.

BIFF
Charley, ten człowiek nie wiedział, kim był naprawdę.

(?)
wściekły
Nie mów tak.

Człowiek się zaniedbuje i to już koniec. Niech nikt nie potępia tego człowieka. Komiwojażer musi umieć marzyć, chłopcze. Jego marzenia zrodzone są z wielkich przestrzeni.

Niech nikt nie potępia tego człowieka. Nie rozumiesz: Willy był komiwojażerem. A komiwojażer nie ma w życiu stałych punktów oparcia. Nie nakłada nakrętki na śrubę, nie udziela porad prawnych, nie przepisuje leków. Jest człowiekiem, który wisi w powietrzu, jedzie przez życie na uśmiechu i fantazji. A kiedy nagle przestają odpowiadać na jego uśmiech, wówczas wali się wszystko.

Nie mów tak!
BIFF
Nie wiedział, kim był naprawdę.

CHARLEY
Tak. Czuł się szczęśliwy, kiedy się bawił w murarza.
LINDA
Miał nadzwyczajną zręczność w rękach.
BIFF
Miał niedobre marzenia. Zupełnie, zupełnie błędne.