Raisa Teeuw’s Reviews > Luister > Status Update

“Hoe bedrieglijk makkelijk was het een leven te verplaatsen. Je knipte een lamp aan en het kon weer beginnen.”

“(..) er is geen waarom, er valt niets te begrijpen, het was een bevlieging voor een ander leven, het geluk was te gewoon. Ik vertel niemand iets en laat hem achter in de zomer.”

“Je stuurt je tosti terug omdat hij te koud is en neemt een nieuw exemplaar in ontvangst zonder de serveerster aan te kijken.”

Dit staat in een opsomming met allerlei voorbeelden van iemand die zogenaamd heel eigen en vrijgevochten moet zijn, maar dit is toch gewoon heel onbeleefd? Ik vind je absoluut niet cool als je dit doet.

“Het adres is vlakbij, ik kende de kade. Zo’n kade waarvan je denkt: als ik hier kon wonen zou mijn leven beginnen.”

“Blijkbaar kon dat. Blijkbaar kon je je angsten in een afgetimmerd hokje van de geest stoppen en ze daar houden. Ze wáren er wel, maar je groeide eromheen. Zo waren ze ook voor anderen niet zichtbaar - die waren er toch niet in geïnteresseerd. Dat had hij geleerd.”