Merel’s Reviews > Vianne > Status Update

"De geur van chocolade dringt langzaam in de rokerige bistro door. Het ruikt naar winternachten bij een kampvuur, naar zonsondergangen in fantasiekleuren, naar sneeuwballengevechten. (...) En nu is het bijna alsof het licht is veranderd, de kleuren met elkaar zijn versmolten en de kaarten op hun plek vallen. Lichtvlekken stijgen op van de vloer als luchtbellen in een aquarium."

"Als dat ene probleem er niet was, zou ik volmaakt tevreden zijn. En nog komen de dagen rustig aanrollen als golven op een zandstrand. We bouwen onze zandkastelen en dromen van kerstchocolaatjes."

'Ik geloof niet in de hel,' zei ik.
"Dat komt nog wel, als je hier maar lang genoeg blijft." Hij grijnsde zijn gehavende gebit weer bloot. "Je bent zeker nog nieuw in Toulouse."
Ik knikte. 'Ik heet Vianne.'
"Toe, Vianne. Vertel me mijn toekomst."
Dat was een van de dingen die mijn moeder en ik deden om onderweg geld te verdienen. Iedereen wil weten wat het lot in petto heeft, zelfs mensen die nergens in geloven.