Filu’s Reviews > Księga gaju laurowego i inne eseje > Status Update

„Wszystko, za co ludzie daja się zabijać, poza prywatą - pisze Malraux - zmierza bardziej lub mniej wyraznie do uzasadnienia tej kondycji, przez utwierdzenie jej godnosci: chrześcijaństwo dla niewolnika, naród dla mieszczanina, komunizm dla robotnika".

Wszyscy wiedzą, ze „Najlepiej - nie urodzić się, / A jesli juz sie żyje, / Najszybciej, jak sie tylko da, / Powrócić, skąd sie przyszło" (Sofokles)

Lubił pisać, tak jak lubi się wino. Dla jasności: jedni lubią stan upojenia, inni zaś lubią wino, jego zapach, kolor, błysk, słowem wino. Jedni lubią pisanie z powodu jego skutków ubocznych, dla możliwych korzyści, popularności; inni lubią pisanie jak wino.

Człowiek juz nigdzie nie ma domu, tęskni wiec do stron, w których móglby sie poczuć choć troche swojsko,

Stowo agon. Greckie stowo, które tak przystepnie wyjasnit historyk Burckhardt. Oznaczato ono, ze w swiecie Greków wazne byto tylko to, co dziato sie na forum publicznym.
Catkowicie przejelismy od Greków ten agonistyczny porzadek zycia i na ogót liczy sie dla nas tylko to, co rozgrywa sie przed zbiorowoscia. Wazne sa informacje, sukces, nazwisko, stawa. Ale rzeczy te same w sobie nie maja zadnej wartosci.

Taka mysl przyszta mi do gtowy. Nie wiem, czy jest stuszna czy nie, i nawet sie nad tym nie zastanawiam.

Rilke mysli inaczej: zadaniem męskiego życia jest zdobyé te wewnetrzna, duchowa dziewczynę, zakochać sie w niej i żyć z nią.