Esra’s Reviews > Bilinçaltınızdan Gelen ebeveyn > Status Update

Bir türlü affedemediğiniz için iyileşememiş öfkeleri nizin, incinmelerinizin, acısını hissetmemek için ne yapıyorsunuz? Bu olumsuz enerji hayatınızın hangi alanlarını etkiliyor? Affetmediğinizde kurban pozisyonunda takı lı kalmadığınıza emin olun.

Peki affetmediğimiz insanlara ne olur? Muhtemelen
bizim boğuştuğumuz anıları ya hatırlamıyorlardır ya da o anıların bizi ne kadar incittiğinin farkında bile deği llerdir, farkında olsalar dahi bunu önemsemiyor olabi li rler. Hatta bize katılmıyor ve aksini düşünüyor da olabi li rler. Her koşulda geçmiş anıları hatırlayarak acı çeken bizleriz. Yani affetmemek, sadece affetmeyen kişiye acı verir.

Peki, affetmediğimiz zaman bize ne olur? İncindiğimiz anıları sıkl ıkla düşünürüz ve her hatı rlayışta acı çekeriz. Geçmişi defalarca hatırlamak ile geçmişi çözümlemenin birbirinden farkl ı olduğunu hatırlayın ... Eğer o anı ları bastırmayı seçersek, bu sefer de acı verici anılar bilinçaltımız tarafından aktarımlar yoluyla bugünümüzü etki lemeye devam eder.

Böylece affetmeyerek suni bir güç ve kontrol duygusu oluştururuz. Bu sahte güç ve kontrol duygusu ile yeni incinmelerden korunacağımızı varsayarız. Mesela bize yalan söyleyen yakınımızı affedersek aynı davranışı tekrarlayacağını ama affetmezsek bunu bir daha yapmayacağını varsayabiliriz. Oysa onun davranışları bizden bağımsızdır. Bu affetmeyişleri biriktirerek kendimize bir korunma kalkanı inşa ederiz. Bu sahte güç g

Affetmemek küçük bir çocuk olarak hissettiğimiz güçsüzlük ve çaresizliği telafi eden bir illüzyon yaratır. Böylece şimdi bir yetişkin olarak bize tüm bunları yaşatanlara karşı artık bizim de elimizde bir koz vardır: Affetmemek! "Bana onca kötü şey yaşattınız. Şimdi de ben de
sizi affetmiyorum!" Böylece affetmeyerek suni bir güç ve kontrol duygusu oluştururuz.

Duygular yaşanmadan onları bastırarak gerçekleşen bir affediş suni olacaktır ve iyileşmeye hizmet etmeyecektir. "Affetmek zorunda değilsiniz," diyen tüm kitapların aslında vurgulamak istediği nokta budur. Affetmek zorunda değilsiniz ancak iyileşebilmek için tüm duygularınızı yaşayıp geçmişi geride bırakabilmelisiniz. "

Affetmek; yaşam enerjimizi çalan intikam, öfke, acı, nefret gibi hisleri geride bırakıp bu enerjiyi artık sadece kendimiz için kullanmaktır. Bu da ancak olumsuz duygularımızı bastırıp görmezden gelerek değil, aksine duyguları yaşadığımız aşamayla mümkündür.

Sürecin diğer aşamaları gibi affetmek aşaması da
kendi içimizde yaşanan ve tamamlanan bir aşamadır. Bunu sadece kendimiz için yaparız. Bunu ebeveynlerimizin bilmesi gerekmez ya da affettiğimiz kişilerle görüşmemiz, onlarla sıcak ve sevgi dolu bir il işki sürdürmemiz de gerekmez

Aslında affetmek ebeveynlerimizin yaptığı yanlışlardan ya da geçmişteki koşullardan dolayı kendimize acı çektirmeye son vermektir. Paul Boese'un dediği gibi, "Affetmek geçmişi değiştirmez ama geleceğin önünü açar."