Hernan > Recent Status Updates

Bozkırkurdu gençliğinde düşün hayatına verdiği önemden dolayı mahrum kaldığı eylemlerden zevk alabildiğini, batı kültürüne uygun bir şekilde eğlenebildiğini gösteriyor. Bu yaşam tarzını uzun vadede benimseyip benimsemeceği belli değil. Denediği hayata "hippi" bir hayat demek doğru sanırım. Hesse'nin hayatında doğu merakının etkisi bilinir. Şu ana kadar batı eğlence kültürünü eleştirmeden tarafsız bir gözle anlattı.

Bozkırkurdu yaşadığı soyutlanmaya burjuvanın sebep olduğunu düşünüyor ve çözümü dostoyevski gibi bir fahişede arıyor. Aradığı yaşam sevincini bu şekilde bulabileceğini düşünüyor. Ayrıca yaşadığı için hüzün duyma fikri de schopenhauer'i hatırlatıyor. Karakter felsefi çözümlerin hepsini deneyecek gibi görünüyor.

Herman Hesse'nin "Masallar" kitabından sonra okuduğum ilk kitabı. İlk sayfalardan aklımda kalanlar ikilemlerle dolu bir insan. Modern hayatın sunduğu imkanlara sırt çevirmek isteyen, fakat kendini modern hayatın içinde bulduğunda mutlu olan bir kişilik. Sanırım yaptığı doğu gezisinden kaynaklı doğu batı hayat tarzlarının ikilemini de yaşıyor.

Armağan ve mübadele ile güç hakkında yazılan bölümlerde yazarın mikro sosyoloji yaptığını söyleyebiliriz. Aslında hee bölümü okuduktan sonra akla gelen ilk düşünce sosyoloji biliminin iki kişinim ilişkisinden başlayarak toplumsal incelemeleri yaptığı. Cemaat ve örgüt yapılanmaların incelenmesinde de bu yansıyor. Özgürlük, aidiyet vb.. Kavramları daha derinlemesine düşünmeye teşvik ediyor.

Yabancılar kısmını ağırlıkla okuduğum bu bölümde özellikle kent yaşamında farkında olmadan takındığımız günlük tavırlardan bahsediliyor. Aslında bir çok hareketimizin kendimizi belli bir gruba ait hissetmek ve yabancılara hissettirmek için yaptığımızı düşündürüyor. Ayrıca yabancı ve hiç kimse arasındaki ayrıma girerek de psikoloji ve sosyoloji arasındaki kesişime açıklama getiriyor diyebiliriz.

Kitabın şu ana kadar okuduğum bölümünde sosyolojinin günlük hayatımızın neresinde olduğunu güzel örneklerle açıkladığını söyleyebilirim. Freud'a yaptığı referanslama süperego, ego ve id ayrımını kafamda berraklaştırdı. Ayrıca ikili ilişkilerle ilgili (siz-biz, içerdekiler-dışardakiler, azınlık-çoğunluk) yaptığı simetrik, asimetrik ve karşılıklı "schismogenesys" açıklamaları ve örneklemeleri de anlaşılırdı.

Marcel Proust'un "Kayıp Zamanın İzinde" romanını ilk kez Orhan Pamuk'un "Cevdet Bey ve Oğulları" romanında görmüştüm. Kitabın okuması biraz zor bir kitap olduğunu düşünüyorum. Romanda doğal olarak bir çok karakter var ama anlatıcının çocukluk hislerimdem ve Swann'ın Odette'e karşı hissettiği aşktan yola çıkarak bu 2 karakter hakkında yapılan incelemelerle sınırlı bir karakter tahlili var.