Indigel > Recent Status Updates

Jak tak dalej pójdzie to się przeniosę na czytanie książek stricte psychologicznych. Póki co mi się podoba, tym bardziej, że czuje się mądrze, gdy doktor tłumaczy przyczynę zachowań adaptacyjnych przy PTSD i wpadłam na ich wytłumaczenie jeszcze zanim to wyjaśnił XD

problem w tym jest następujący:
cała fabuła i historia budowana jest na brutalności. tu wszystko jest brutalne, począwszy od wydarzeń po bohaterów i ich doznania. przez to, że wszystko jest brutalne, automatycznie nic nie jest brutalne i to, co ma na nas wywierać wrażenie, mnie IRYTUJE DO GRANIC MOŻLIWOŚCI. poza tym mogę dużo rzeczy zrozumieć, ale nie to, kim się okazała Rin. to się robi coraz gorsze.

Tak szczerze, to bawię się zajebiście i myślę że jest lepsze od poprzedniej części XD

oryginalny tytuł to "savage island", a polski to po prostu "wyspa"? ktoś tu zmarnował zajebisty potencjał

'Will I have a new demi-god roaming the earth?’
‘You already do.’
‘That’s wonderful.’
‘He’s about to drown.’
‘Oh.'

XD

Wcale mi nie wraca parcie na grecką mitologię. Wcale.

Nigdy jeszcze nie miałam tak, że odeszła mi jakakolwiek ochota do czytania, ale jak patrzę na to, co tu się właśnie stało, to mam ochotę po prostu to wyrzucić i zapomnieć (hehe. tak jak pewna postać tutaj). Ja pierdole.

to może być moja ulubiona książka kiedykolwiek, bo nie wyobrażam sobie by coś miało szansę to przebić

powinnam mieć stwierdzone zaburzenia, powodujące obsesyjną chęć znęcania się nad swoim zdrowiem psychicznym, jeśli z własnej woli sięgam po kolejną część

Jakie to jest świetne. Boże, wreszcie coś dobrego czytam.

Ta książka jest tak absurdalna że nie chce mi się wierzyć że autorka tego nie zauważyła.

Powoli osiągamy pułap, gdzie gorzej być nie może.

Wreszcie zaczęło mnie interesować, co się tu dzieje.

demon dzik kurwa XDDD
DEMON DZIK.

"I wasn’t religious, but I prayed I wouldn’t be sick."
Audrey, jak ja tęskniłam za twoim wypieraniem religii i jednoczesnym modleniem się.

robię do tego z czwarte podejście, bo przez brak jakiejkolwiek więzi z bohaterami po prostu nie mam ochoty czytać dalej. rozumiem zachwyty i widzę dużo pracy włożoną w fabułę, ale tak mało mnie ona obchodzi, że zapowiada się historia od której po prostu się odbiję.

to jakieś żart są chyba XDDDD
(spoiler) czemu jude zabija valeriana chwilę kurwa po tym jak dain jej mówi żeby się nie wdawała w bójki? I to tak z dupy, nagle sobie stwierdza, że "będę dużo gorsza" (bo ewidentnie badassowo zabrzmiało holly black) i chociaż nie powinna jako człowiek wygrać z elfem, to sobie randomowo go zabija XDDD czemu on ją w ogóle chciał zabić tak nagle skoro tyle lat tylko ją dręczył XDDDD

ta książka byłaby naprawdę zajebista, gdyby kreacja bohaterów zawierała więcej konsekwencji, niektóre wydarzenia nie działy się z dupy i styl pisania był nieco bardziej emocjonalny, bo z tym, co jest teraz, nie wyobrażam sobie, jak mam niby związać się z postaciami. tyle dobrze, że to nie jest gniot, jak się obawiałam i idzie się na tym nawet dobrze bawić.

ja pierdolę, 10 stron w spokoju nawet przeczytać nie mogę.
po pierwsze, kreacja świata może i jest ciekawa i dość oryginalna na tle innych młodzieżówek, ale do jasnej cholery, jak ten system magiczny działa dokładnie, to już nie raczy wyjaśnić. jest tak i tak, a o resztę nie pytaj, czemu nie może być inaczej.
jude mnie wkurwia. typowa bohaterka, która niby się kogoś boi, ale jednak pyskuje, bo to takie dojrzałe XD

Cóż za oryginalna postać z Jude. Nie dość że pyskata, z wysokim mniemaniem o sobie, opanowała technikę walki mieczem i mająca kisiel w gaciach na widok najprzystojniejszego i najbardziej wrednego chłopa w okolicy. Jakie szczęście, że nigdy wcześniej nie czytałam o tego typu bohaterce.

jezu chryste, co tu się dzieje.
czyta się łatwiej, niż pierwszą część, może dlatego, że w audiobooku i mniej z treści przyswajam, ale to, co przyswajam zaczyna mnie już wykręcać.
w dalszym ciągu, zero chemii między bohaterami, brak konsekwencji w pisaniu charakteru postaci (NA PRZESTRZENI ZALEDWIE 30 STRON) i tani feminizm, który ma mi niby podnieść ocenę tej książki.
prędzej sama się nabiję na pal niż to skończe