Status Updates From چند روایت معتبر

روایت اول پدوفیلی بود. بد.

وقتی پرسید حالم چطور است گفتم بدتر از همیشه این روزها برای من همه چیز سیاه و تاریکه از ساختمونها گرفته تا آدمها تا خیابانها تا هر چی که به ذهنت برسه
علیرضا از پنجره‌ی اتوبوس به بیرون نگاه کرد دبستانی تازه تعطیل شده‌بود و بچه ها مثل پرندگانی که از قفس آزاد شده‌ باشند بیرون میدویدن
بعد به من نگاه کرد و چیزی گفت که کیف کردم گفت دنیا نگاتیو آخرت است به بچه ها اشاره کرد و گفت یعنی تو این سیل روشنی این سیل نور رو نمیبینی؟

گاهی چیزها رو نباید دید. نباید شنید. نباید گفت. گاهی نباید کسی رو دوست داشت. حالیته که چی می‌گم، شاعر؟
*
*
*
همه‌ی این جماعتی که می‌بینی، می‌دونی واسه‌ی چی از کله‌ی سحر تا بوق سگ می‌دون؟ واسه‌ی پول. واسه‌ی اینکه اگه پول نداشته باشن قدم از قدم نمی‌تونن بردارن. از اون که کنار خیابون کفش‌های جماعت رو واکس می‌زنه تا اون که ساختمون شصت طبقه هوا می‌کنه، همه دنبال یه چیز می‌گردن: پول.

دوست داشتن را نمی‌توان معنا کرد. نمی‌توان نوشت. نمی‌توان نقاشی کرد. نمی‌توان نگاه کرد. دوست داشتن را فقط باید نوشید. باید حس کرد. باید بویید. باید گفت بی آنکه کسی حتی معشوقت معنای آن را بفهمد. باید سوخت. باید دود شد. باید پروانه شد. باید پروانه شد. باید ... دوستت دارم.