Status Updates From Israel, Palestine and Peace...

"Let me tell you a story."

Oz, Amos. Israel, Palestine and Peace: Essays (p. 95). Mariner Books. Kindle Edition.

"Up to a few months ago the Palestinian national movement rejected such a solution. Now the Palestinians say they are prepared to accept it, and it is Israel that refuses. One must not forget that since 1977 no Israeli government has offered peace in exchange for territory in the West Bank and the Gaza Strip, and since 1949 no Israeli government has offered peace between Israel and Palestine."

Oz, Amos.

"And you write. You write, not as someone struggling for peace, but more like someone who begets peace and feels eager to share it with the readers; writing with a simple ethical imperative: Try to understand everything. Forgive some. And forget nothing."

Oz, Amos. Israel, Palestine and Peace: Essays (p. 76). Mariner Books. Kindle Edition.

If I personally was terribly disillusioned and unhappy, I wouldn’t be able to write, just scream. Or beg for mercy. Or waste my life feeling sorry for myself.

Oz, Amos. Israel, Palestine and Peace: Essays (p. 60). Mariner Books. Kindle Edition.

"No, let’s not be too hasty in giving up the hope of uncovering the differences in these two kinds of literary craft, in these two kinds of uncertainty."

Oz, Amos. Israel, Palestine and Peace: Essays (p. 25). Mariner Books. Kindle Edition.

"In retrospect, one cannot avoid the conclusion that the greatest asset of Israeli socialism was that it started from scratch. Unlike any other socialist movement in the world, the early socialist Zionists had nothing to reform, seize or conquer."

Oz, Amos. Israel, Palestine and Peace: Essays (p. 10). Mariner Books. Kindle Edition.

"Every madness, savagery, obscenity and ruthlessness in the mind of the tyrant must have crossed the poet’s mind as well."

Oz, Amos. Israel, Palestine and Peace: Essays (p. 3). Mariner Books. Kindle Edition.

Εάν το Ισραήλ παρέμενε, προσκολλημένο στο στόχο του "μεγάλου Ισραήλ", εάν εξακολουθούσε να καταδυναστεύει και να ταπεινώνει τους Παλαιστινίους προσπαθώντας να τους μετατρέψει σε πειθαρχημένους υπηκόους μέσα στα επεκταθέντα σύνορά του, τότε η επαναστατικότητά τους θα αυξανόταν μέχρι του σημείου να ενωθούν -μαζί με άλλα αραβικά έθνη- κάτω απ' την πράσινη σημαία της απόγνωσης που κραδαίνει το εκστασιασμένο φονταμ.Ισλάμ.

200«Την ισραηλινή νίκη, στον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967, διαδέχτηκαν μερικά χρόνια ευφορίας, κατά τη διάρκεια των οποίων οι κυβερνήσεις μας δεν αναγνώριζαν ούτε καν την ύπαρξη ενός παλαιστινιακού λαού, απαιτώντας από τους Παλαιστίνιους να ξεχάσουν την εθνική τους ταυτότητα και να παραδώσουν στην κυριαρχία μας και την τελευταία σπιθαμή γης.»
«πρόκειται πράγματι για μια τραγωδία κι όχι για ένα γουέστερν με τους κα

Πιστεύει ότι και οι δυο λαοί έχουν δίκαιο

Για την νόμιμη βία και την παράκουση εντολών. Ακροδεξιά που θέλει νόμιμη την κτηνωδία. Αφού δεν θέλουν πια την εξόντωσή μας πρέπει να φύγουμε από τα κατεχόμενα. Α ναι; Μόνο τότε; αυτά τα έλεγε το 1989. Επαναλαμβάνει πάντως ότι η πολιτική επέκτασης του Ισραήλ δεν είναι «κλασική» κατοχή εδαφών άλλου.

Η παραβολή του άρρωστου παιδιού. Το ερώτημα τι θα γίνει με τα Κατεχόμενα. Καμία ισραηλινή κυβέρνηση από το 1977 δεν πρότεινε να δοθούν εδάφη για ειρήνη και καμία από το 1949 δεν πρότεινε ειρήνη στους παλαιστίνιους, λέει. Το 1989 που τα γράφει αυτά, ήταν αδύνατο να καταλάβουν στρατιωτικά τα πάντα, γι' αυτό και υπήρχαν ισχυρές απόψεις υπέρ της λύσης Δύο Κρατών. Εκεί είναι η όλη υποκρισία, ντυμένη με ηθική.

Για τα μυθιστορήματά του

Το Κίνημα Ειρήνη Τώρα δεν είναι λέει περιστερές ούτε θεωρεί τους παλαιστίνιους ως καλούς. Υπερ της διχοτόμησης, αλλά οι παλαιστίνιοι να έχουν ανεξαρτησία μετά από χρόνια.
Πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για τη νέα εβραϊκή γλώσσα και τη γλώσσα γενικότερα (που μπαίνει το ρήμα κλπ) καθώς και την διάπλασή της όπως τα αγγλικά την εποχή της Ελισάβετ. Καθοριστική η μετανάστευση.

Αναλύει τις τρεις τάσεις που υφίστανται εντός των ισραηλινών. Κατακρίνει την ΟΑΠ. Ανήκει, ο Οζ, στη ρεαλιστική προσέγγιση. Καθαρά σιωνιστής και το λέει. Περιγράφει σε αδρές γραμμές το σιωνιστικό όραμα ως κίνημα εθνικής απελευθέρωσης. Δεν λέει το ίδιο για την ΟΑΠ!

69.«Ο λόγιος επιλέγει συνήθως λέξεις που θα κάνουν το κείμενό του το ίδιο διαυγές με το τζάμι ενός παραθύρου.Η γλώσσα του ποιητή, απ' την άλλη,θυμίζει περισσότερο ένα βιτρό. Ποιος μπορεί να πει ποιο από τα δυο παράθυρα είναι το πιο ακριβές;Και τα δυο είναι ακριβή,το καθένα με τον τρόπο του. Ποιο απ, τα δυο τότε προσεγγίζει περισσότερο τη βεβαιότητα;Η απάντηση εδώ είναι ότι,ως ένα αβέβαιο βαθμό,είναι και τα δυο αβέβαι

Η άποψή του είναι ότι το Ισραήλ θα ξεκινούσε σωστά ("σιωνιστικός σοσιαλισμός"),αν δεν ερχόταν οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος που είχαν γαλουχηθεί στον μικροαστισμό, στους εποίκους από κεντρική Ευρώπη που ήθελαν κανονικό κράτος,με εξουσία,στρατό,ιεραρχία,αν οι σοβιετικοί δεν πήγαιναν με τους άραβες, αν δεν έρχονταν ορθόδοξοι εβραίοι. Θα ήταν λέει μια ιδανική κοινωνία (ούτε κουβέντα για το Απαρτχάιντ). Αν όχι απομόνωση

Περί σιωνιστικού σοσιαλισμού. Επιρροές από Τολστόι, «Σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο σοσιαλιστικό κίνημα στον κόσμο, οι πρώτοι σιωνιστές σοσιαλιστές δεν είχαν τίποτε να αναμορφώσουν, να καταλάβουν ή να κατακτήσουν. Είχαν μπροστά τους μια άγραφη σελίδα κι έτσι δημιούργησαν εργοστάσια, οικισμούς και κοινωνικάψκαι πολιτιστικά ιδρύματα σε μια βάση απαράμιλλης ισονομίας.»
Α. Γκόρντον, Ι.Μπρένερ,Μπ.Κατσνελσον,Δ.Μπεν Γκουρι

Η τυραννία, η καταπίεση, ο ηθικός εκφυλισμός, η καταδίωξη και η μαζική εξόντωση, ξεκίνησαν, παντού και πάντοτε, με τη διάβρωση της γλώσσας, με τη λεκτική μεταμόρφωση κάθε ποταπής και βίαιης πράξης σε άμεμπτη και ευπρεπή (η «νέα τάξη», «οριστική λύση», «περιοριστικές διατάξεις») ή αντίθετα με τη χρήση χυδαίων, βάναυσων εκφράσεων εκεί που όφειλαν να είναι ανθρώπινες και διακριτικές («παράσιτα», απόβλητα της κοινωνίας»)

14.Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το Ισραήλ είναι η μόνη πατρίδα για τους Ισραηλινούς κι ότι στο μέλλον θα πρέπει να είναι έτοιμο να δεχτεί Εβραίους που θα θελήσουν να γίνουν Ισραηλινοί ή που θα αναγκαστούν λόγω αντισημιτικών πιέσεων να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα θεωρώ την Παλαιστίνη ως τη νόμιμη και δικαιωματική πατρίδα των Παλαιστινίων. Εφόσον όλα δείχνουν ότι Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να μοιρασ