Status Updates From A Divina Comédia: Paraíso (...

Dante: at least I have found my dear lady and guide, her eyes aflame with holiest love
Beatrice: *roasts him for 6 cantos straight and counting*

I am reading this as slowly as I like but canto I was gorgeous actually? the big where Dante's like "Beatrice looked at me like I was a delirious infant" made me laugh out loud but the part about how gravity draws the human soul to God as surely as it draws a stream downhill was utterly beautiful

آن‌کس که چنین فروغی را دیده باشد، چنان شود که بعد از آن هرگز به خاطر دیداری دگر، دیده از این دیدار بر تواند گرفت
(کمال سعادت روحانی آدمی دیدار جوهر الهی است، و ممکن نیست که آن‌کس که این جوهر الهی را ببیند دیگر دیده از آن بر تواند گرفت؛ زیرا که هر چیز دیگری که جایگزین آن شود یا ناقص است و یا معیوب.)

چنان‌که گوسپندان نادان، در حالی از چراگاه بازمی‌گردند که فقط باد خورده‌اند، ولی اینان را بی‌خبری از خسرانی که از این راه می‌برند، عذری مواجه نتواند بود
(مردم عامی در بازگشت از مجلس وعظ گرسنه‌اند؛ زیرا که به‌جای خوراک و علف واقعی فقط باد خورده‌اند، ولی این عذر که ما به صحت یا سقم آنچه شنیدیم واقف نبودیم)

از اینجا، در همه‌ی چراگاه‌ها گرگانی تیزدندان در جامه‌ی شبانان عیان‌اند؛ (کشیشانی که در لباس روحانیت فقط در اندیشه‌ی اندوختن مال و تامین شهوات خویش‌اند) آوخ، از دفاع الهی! چرا به خواب رفته‌ای؟ (خداوندا، پس چرا از حیثیت و تقدس کلیسای خودت دفاع نمی‌کنی؟)

ایمان جوهر امیدها است و برهان نادیده‌ها؛ این است آنچه بر من ذات ایمان می‌نماید

ایمان جوهر امیدها است و برهان نادیده‌ها؛ این است آنچه بر من ذات ایمان می‌نماید

برای چه چهره‌ی من چندان سرمست عشقت کرده است که دیگر به‌سوی گلزار زیبایی که با انوار مسیح پر گل می‌شود نمی‌نگری؟
(چرا توجه خود را تنها به چهره‌ی من معطوف کرده‌ای (بئاتریس) و بدین گلزاری (فلک ثوابت یا به‌طور کلی آسمان) که بر اثر تابش خورشید وجود مسیح از آن گل‌های بی‌شمار (ارواح بهشتی) سر برمی‌زند نمی‌نگری؟)

چون این بشنیدم، نظر به افلاک هفت‌گانه (افلاک بهشت) کردم، و این کره را (زمین) به چنان صورتی دیدم که از ناچیزی جلوه‌اش به تبسم در آمدم؛
و اکنون آن عقیدتی را که کمتر از همه برای این کره ارزش قائل است، بهترین همه می‌شمارم؛ هر آن‌کس که اندیشه‌ی خویش را معطوف به جایی دگر کند به‌حق نام خردمند تواند گرفت.

ولی شبانان امروز را باید که از این و از آن جانب برایشان تکیه‌گاهی فراهم آرند و نقل و انتقالشان دهند؛ زیرا که اینان چندان باوقارند که می‌باید کسان پشتشان را نگاه دارند

ای مشیت ازلی که پیشاپیش سرنوشت کسان را معین می‌کنی، چقدر ریشه‌ی تو از دسترس نگاه‌هایی که علت نخستین را به‌طور کامل نمی‌بینند به دور است!

ای مشیت ازلی که پیشاپیش سرنوشت کسان را معین می‌کنی، چقدر ریشه‌ی تو از دسترس نگاه‌هایی که علت نخستین را به‌طور کامل نمی‌بینند به دور است!