Status Updates From سان ۱۰: رابطه

[یک هفته، یک ماه، یک سال. اندوه هم‌چون سگی پیر خواهد مرد. هیچ احساسی نخواهی داشت جز بی‌تفاوتی. زوزه‌ی سنگین و بی‌رمق سازدهنی گاوچرانی، محزون، جان به لب. تصویر به آرامی یکی از قطعه‌های آرام هنک ویلیامز محو می‌شود در دل نمای تپه‌ها. یکی از همان پایان‌های همیشگی]

تا اینجا فقط یک نوشته بود که می‌شد جستار حسابش کرد، تازه اون هم پیش‌نویس یک جستار خوب بود
یعنی احتمالا با چند بار بازنویسی و ویرایش و منسجم کردن می‌شد از توش یه جستار خوب درآورد!
ناامید شدم به شدت از این شماره…

داستان یا ناداستان “قرمز، آبی” مو به تنم سیخ کرد و نفسم رو برید… سنگین و عجیب.