Status Updates From با آخرین نفس‌هایم

کوروساوا و جان فورد که چشمشون به زور می‌دید، فلینی که به زور حرف می‌زد و راه می‌رفت، لینچ که به زور نفس می‌کشید، این بنده خدا بونوئل هم که گوشش به زور می‌شنید؛
چیه این کهولت سن واقعا... اصلا مگه می‌شه آدم تا پیری دووم بیاره؟

من یکی که فکر کنم بدنم نهایت تا سی سالگی بکشه

این چه اشرف مخلوقاتیه که نمی‌تونه یه آپدیت بده که بدن با گرما سینک بشه؟؟
لعنت به تابستون

اشتراک دیگه من و جناب بونوئل اینه که جفتمون از وطن پرستی متنفریم و ناسیونالیسم باعث میشه حالمون بد بشه

من از تعصب و خشک‌اندیشی، در هر جامعه‌ای که باشد، بیزارم. ادیان و مذاهب ادعا می‌کنند که حقیقت در انحصار آن‌هاست؛ مارکسیسم هم همین‌طور.
برای نمونه، نظریه‌پردازان مارکسیست در سال‌های ۱۹۳۰، اهمیت ضمیر ناخودآگاه یا خلجان‌های عمیق فردی را به‌کلی انکار می‌کردند. همه‌چیز باید با مکانیسم‌های اجتماعی‌ـ‌اقتصادی تبیین می‌شد. چنین برخوردی، به نظر من، بی‌اعتبار است؛ زیرا نیمی از هستی انسان را به فراموشی می‌سپارد.

چقدر دارم لذت می‌برم از خوندن این کتاب و چقدر جذابه

اگه منم مثل بونوئل می‌تونستم خوابا و رویاهایی که می‌بینم رو فیلم کنم به خدا چند تا اسکار در میومد ازش :)
حالا اسکار نه ولی کن و ونیز دیگه قطعی بود🤣

رویاهای ما به عظمت کائنات بود؛ اما خودمان چه بودیم؟ مشتی روشنفکر پرخاشجو که توی کافه با هم جروبحث میکردیم و یک نشریه بیرون میدادیم. یک فوج ایده‌آلیست که همین که پای اقدام و عمل به میان می‌آمد، به سرعت از هم میپاشید.