Status Updates From Ruido de fondo

It's like DFW but more coherent... or, perhaps, considering the time frame, DFW is stylistically similar to Delillo but less coherent. I'm liking this a lot. Constant irony and hyperbolic descriptions of everyday American life contribute to a deep undercurrent of consumerist satire.

تبتی ها سعی میکنند مرگ را به همون شکلی که هست ببینن. مرگ پایا وابستگی به چیز هاست. درک این حقیقت ساده خیلی مشکله. ولی تا دست از انکار مرگ میکشیم، این امکان را پیدا میکنیم که با ارامش به سمت مرگ بریم.
میتونیم این کار را با چشم باز بکنیم، بی ترس و وحشت.

I’m about half way through the book. It is pretty interesting so far. The writing style is very unique.