Status Updates From How to Not Die Alone: The S...

Section 2, Chapter 10

Iskra sama w sobie to nic złego. Można potraktować ją jako sygnał, że ktoś nam się podoba. Od spektakularnego iskrzenia zaczęło się wiele udanych związków, ale też wiele takich, o jakich lepiej szybko zapomnieć. Brak iskry nie przekreśla szansy na dobrą relację. Przestańcie wreszcie uważać ją za nieodzowny element pierwszej randki.

Przestańcie wierzyć, ze jeśli za pierwszym razem nie czujecie motyli w brzuch, znajomość jest skazana na porażkę. Nic z tych rzeczy. To także może być miłość, tylko tym razem niepodszytą lękiem.

Poznając kogoś, oceniamy jego wartość partnerską, czyli atrakcyjność fizyczną i cechy wyglądu. Ma to związek z biologią i poszukiwaniem partnera do przedłużenia gatunku, stąd najistotniejszy jest wygląd świadczący o zdrowiu. Dopiero gdy spędzimy z taką osobą więcej czasu lub przeżyjemy z nią jakiś wspólne doświadczenie, dostrzeżemy jej wartość jednostkową, związaną z charakterem.

W wypadku randek obsesja na punkcie iskrzenia jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych, a zarazem najbardziej niebezpiecznych konceptów. Tracimy przez nią wielu wartościowych partnerów, bo nie dostrzegamy ich zalet i szans stworzenia związku. Na początku związku wcale nie ma tysięcy barw ani natychmiastowej chemii między partnerami. To tworzy się z czasem.

Z założenia apki służą do tego, by sobie kogoś znaleźć i spotkać się z nim twarzą w twarz, a nie pisać do niego miesiącami. Znam negatywne konsekwencje przedłużającego się pisania. Gdy ludzie całymi dniami wymieniają wiadomości zaczynają fantazjować na swój temat i gdy wreszcie się spotkają, partner odstaje od wyobrażeń a wy czujecie się rozczarowani.