Status Updates From خیرالنساء

چند نویسنده رو میشناسید که بتونید با خوندن متنش نام نویسنده رو حدس بزنید؟

جشن تیرگان ورافتاد که یادگار هزاران‌ساله بود، عزیز داشت خاطره‌ی نجات خاک وطن. نوروزی‌خوان رفت و با او بهار. هرچه کهنه بود، قدیمی بود، طرد شد، از اعتبار افتاد. صحبت‌های تازه می‌شد؛ نسل تازه می‌رسید و هواهای تازه در سر داشت.

تن داد به سرپرستی فرزندان و اداره‌ی امور خانه از یک سو و پرستاری بیماران از سوی دیگر. این همه مجالی باقی نمی‌گذاشت برای دل شکسته‌ش؛ مگر شب‌ها، دم خواب، پیش از رها شدن به خلسه مدید ناشی از خستگی‌های کار روزانه، که اسیر خیال می‌بود و حسرت روزهای رفته.

محلول سنگ رخام فراموشی‌آور است.
رسم است مبتلایان عشق، محلول سنگ مقبره‌ها را که از سنگ سست رخام است، با آیات رحمتش بر آن نقر شده، پیش از ‌دمیدن آفتاب می‌نوشند، نام معشوق بر زبانشان، تا که وارهند از بلای عشق و عاشقی.

کوری به نوای ساده نی‌لبک می‌زد. با نوای او کفچه‌ماری پیچیده بر ستون دکّه‌ی شربت‌فروش به پوستی لزج و برّاق، رنگِ ساقِ چناری، سر برمی‌آورْد دشوار از غلاف کهنه‌اش. خروسی روی کپّه‌ی هندوانه‌ها سینه سپر کرده بود. در هوا عقابی طعمه‌جو چرخ می‌خورْد به دوایری تنگ.