Status Updates From ده سال هوم‌لسی آمریکا

این آمریکا حاصل چین و هند و ایران و یونانه. این اوج تکامل دانش و فلسفه و علم و پویانه. این پایان خط ماجراجویانه. این نقطه ی جمله ی آخر توراته. این شیره ی ماهیهای شیلاته. این عصاره ی عظمت علم و خزعبلاته. این نقطه ی اوج خونه نشینی‌ست. همه جا خونه: کارخونه مسافر خونه قمارخونه مریضخونه میخونه کتابخونه قورخونه نمازخونه آرایشخونه رقاصخونه دیوونه خونه، همه ش خونه. همه‌ش دیوار. همه ش سیم خاردار. همه ش تابلوهای ورود ممنوع.

.
از شیش هفت میلیون ایرانیِ انقلاب اسلامی‌زده‌ی پناهنده به آمریکای مقیم کالیفرنیا، فقط ۲۳ نفر آمده‌بودند! که ۲ تاشون، همون ۲ تا دخترا بودند، که تا فریدون تنکابنی قصه شو که مربوط به یه مرد ایرانی بود که در آلمان یه زن آلمانی گرفته‌بود و مکان قصه اتاق خواب بود و زمانش آخر شب بود رو شنیدند، برخاستند و رفتند.

وای خدا، هزار هزار هزار روسی، تاجیکی، ازبکی، قرقیزی، آذری، ارمنی، اوکراینی، لیتوانی، وای، همه شون دکتر و مهندس، آخ، همه شون تحصیل کرده، همه شون باسواد، همه شون مث بلبل انگلیسی حرف میزنند، یکیشون هم حتی نیست که غیر از انگلیسی حرف بزنه. وای، صفای ۴ ستونه از ساعت ۹ صبح تا ساعت ۱۱، که در مسجدا، جایی که پلو نذری و خیراتی در راه خدا دادن باز میشه و همه مقیم، همه گرین کارت، همه دکتر و مهندس و متخصص و همه پی اج دی دارند.

نویسنده ‌هه گفت: «من، یعنی نویسنده‌ی آمریکایی! که هرچی می‌نویسه، تا مینویسه، هرچی باشه، مث باد با بوی باروت، مث ذره های خاک و خل، باید ببره تو گوش دخترا و پسرای جوون جهان با یه صدا بگند USA USA USA. هرچی میگی و هر کاری میکنی گفته و کارت حرف نداره. هرکی هر کاری بکنه غلطه و زشته، هر کاری و هر حرفی و هرچی تو میگی چون چون آمریکایی هستی خوبه. حالا خمینی اومده درد درونی من آمریکایی رو با گفتن ۲ تا کلمه، «شیطان بزرگ» گفته.»

.
زن مدیرکل فرهنگ و هنر شیراز زمان شاه منشی زن مدیرکل آثار باستانی تخت جمشید بود. حالا شوهر رئیسش این جا تو کالیفرنیا، یه دکون بقالی باز کرده بود، که خودش شبا و زنش صُبا پشت دخل و می‌ایستادند و یکی رو لازم داشتند که پنیرای یونانی رو بسته بسته کنه و به جای پنیرای تبریزی به مشتری‌های ایرانی قالب کنه!