Status Updates From حصار و سگ‌های پدرم

ناخدا جلال- سورنا
شاید بی‌ربط باشه اما تماماً این ترک پلی میشه تو مغزم.

چه عذاب‌آوره و تکرار پشت تکرار
فرصت کمی براش مونده تا نظرم رو عوض کنه :)

هر مردی در حصاری که خودش ساخته پیغمبر است.

«ای خدا مرا در میان ابرهایت گم کن، در قعر دریا. پرتم کن روی یکی از ستاره‌هایت..‌. مرا به سنگ سردشده‌ی یکی از آتشفشان‌هایت تبدیل کن[...] همه‌ی راه‌ها مرا گم کرده‌اند، به کجا بروم که همه‌ی دنیا مرا انکار کرده است؟»

" جسدِ تهی‌ام را به دنبال خودم می‌کشیدم. به قیامتِ درون حصار و راه‌ها به‌دقت خیره می‌شدم. هیچ‌کس از من شرم نداشت."

خب این کتاب رو همینجا رها میکنم:)
اعصابمو خرد کرد

چقدر این کتاب به دلم نمی‌شینه:)
حیف کتاب فیزیکی پیش خودم ندارم مجبورم ایشون رو بخونم..