Status Updates From La Papisa Juana

The satire is strong. I'm in.

Τι έγινε Μανωλάκη? Κατηγορούμε άλλους για λογοκλοπή αλλά κάνουμε κι εμείς τα ίδια?

Ότι έχω να διαβάσω σχεδόν 100 σελίδες με ερμηνευτικές σημειώσεις ενώ η ιστορία έχει τελειώσει, με ξεπερνά.

Μα Φλώρος;

Ναι, μετά από τόσα χρόνια που η Ιωάννα κάνει ελεύθερα σεξ, τώρα άρχισε να ανησυχεί μήπως μείνει έγκυος

Τι φάση, στη μία παράγραφο λέει πως η Ιωάννα προσευχόταν για τον Λέοντα και στην επόμενη πως τού έκανε βουντού. Τι φάση;
Εκτός κι αν μέσα σε όλα τ'άλλα, υπονοούσε πως προσευχόταν για τον θάνατό του.

Ναι, ναι, όταν ζήλευε η Ιωάννα τον Φρουμέντιο, ήταν καλά, όταν άρχισε να ζηλεύει εκείνος, θυμήθηκε πως δεν μπορεί και σηκώθηκε να φύγει.

Δεν καταλαβαίνω, πώς αποκαλύπτηκε η αλήθεια για το φύλο της Ιωάννας στους Αθηναίους μοναχούς;

Βλέπω πως ο Ροΐδης έχει ένα μικρό θεματάκι με τον Παναγιώτη Σούτσο ή είναι η ιδέα μου;

(Για τον κλήρο) "Στις ανήλιες χώρες της Δύσης, απόχτησαν σουβλερά νύχια και δηλητηριώδη δόντια, ενώ στην Ανατολή κατάντησαν σιγά σιγά αβλαβείς και βολικοί σαν τα χέλια της Κωπαΐδας."

Αχ και να 'ξερες :P

Having already being spoiled about the ending, I feel like Liova kinda manipulated Joan :P
Also, she basically became a nun because she craved a life of sexual liberation, adoration and power which isn't what I had in mind about her character.

Joan is dreaming about two women. One is an everyday woman that after her death is honored as a saint because of her charity and the other is another saint that in her lifetime was a nun. I find it ironic that the nun basically tells her that they too enjoy sex and describes monasteries as some kind of a sex cult in order to "persuade" her to become a nun as well.

I was hoping for a break from Renaissance related stuff and history/historical fiction.
But the mug gave me this...
At least it's a classic I've been meaning to read for some years now, so yeah?

This is not...what I thought it would be

'It is a typical scamp of a book, a Greek book, full of good fun, bad taste, and laughter and irreverence'.

Μόλις ξεκίνησα και με έχει ήδη κουράσει, όχι τόσο το βιβλίο, αλλά η επιμέλειά του. Είμαι σίγουρη ότι έχω διαλέξει τη λάθος έκδοση - τουλάχιστον για μένα. Πάρα πολλές επεξηγήσεις, οι περισσότερες αχρείαστες και υπερβολικά πολλές παραπομπές, ακόμη και παραπομπές μέσα στις παραπομπές και πάει λέγοντας. Έχω διαβάσει πιο πολλές παραπομπές, παρά περιεχόμενο. Συνεχίζω με υπομονή...

the ending is incredible

Εντάξει, πολύ μπροστά αυτο το βιβλίο...

Υποχρεωτικό διάβασμα λόγω λέσχης ανάγνωσης αλλά καθόλου δεν πειράζει τελικά γιατί έχει απίστευτο χιούμορ (βοηθάει επίσης το γεγονός ότι το διαβάζω στη δημοτική)

Ενδιαφέρον βιβλίο αλλά με ένα σοβαρό μειονέκτημα. Βασικά από τις 293 μόνο οι 171 είναι η ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας, οι υπόλοιπες 122 είναι οι ερμηνευτικές σημειώσεις. Αν τις διαβάζω ταυτόχρονα με την ιστορία, τότε διακόπτω την ιστορία κάθε 1-2 γραμμές και δεν βγάζω νόημα. Αν πάλι διαβάζω μόνο την ιστορία, πάλι δεν βγάζω νόημα γιατί έχει πολλές άγνωστες αναφορές. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Ενδιαφέρον βιβλίο αλλά με ένα σοβαρό μειονέκτημα. Βασικά από τις 293 μόνο οι 171 είναι η ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας, οι υπόλοιπες 122 είναι οι ερμηνευτικές σημειώσεις. Αν τις διαβάζω ταυτόχρονα με την ιστορία, τότε διακόπτω την ιστορία κάθε 1-2 γραμμές και δεν βγάζω νόημα. Αν πάλι διαβάζω μόνο την ιστορία, πάλι δεν βγάζω νόημα γιατί έχει πολλές άγνωστες αναφορές. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

...according to true philosophy love is nothing more than the "propinquity of epidermises".

The moral kingdom, if you will forgive the expression, also has its proper mythology, such as heroic devotions, saintly ecstasies, superhuman self-sacrifices, inseparable friendships and other such tragic or romantic material. Among these chimera of past ages it is proper to place love, I think, as troubadours of the Middle Ages and the misinterpreters of Plato understood it - though according to true philosophy love

The poets picture for us, in mythical countries and ages, the strange and hideous products of the vegetable or animal kingdoms: mellifluous lotuses, singing trees, winged dragons goat-footed satyrs, hydras, giants, sirens, heroes magi, prophets, martyrs, saints and other phenomena which none of us have ever seen save in dreams or paintings.

Today when writing to a woman we borrow from Foscolo and Sand, but the early poets copied from the Psalms and the prophets so that their letters were always burning like the lips of Sulamites and the sands of the desert.

μπορεί να γίνει πιο σαρκαστικός?δε νομίζω...

Está a avançar muito devagarinho :s