Status Updates From Cannibales

reread of my favorite book

#16. Το ξέσπασμα του Αζούζ για την παιδική του ηλικία. Ο κακοποιητικός πατέρας και η μητέρα που τα ανεχόταν όλα, ακόμα και τον βιασμό της κόρης. Τελικά δεν μάθαμε για τον αλγερινό.
Ο Ρομαντσεφ (παθητικός) που είχε σεξουαλικές σχέσεις με τον Αζούζ και έδινε εύνοια. Ο Αζούζ δεν είχε πρόβλημα με αυτό. Σεξουαλική εκμετάλλευση στα σχολεία.
Ξεκινάνε. Ήρθε η ώρα.

#15Η σύλληψη του Μοράντ. Τα λόγια του άστεγου Ζοέλ για τους ζητιάνους (σ.149). Το να μην έχεις χαρτιά, μας λέει το κεφάλαιο 15, σημαίνει ότι ξαφνικά κι απρόβλεπτα, εκεί που όλα είναι καλά και τακτοποιημένα, έρχεται η καταστροφή. Έτσι απλά,χωρίς να έχεις κάνει τίποτα.
Ο Μοράντ (Μομό) κάνει πλέον δημόσιες σχέσεις στο κύκλωμα διακίνησης.

#14θάνατος της αδελφής Μπενεντίκτ, αποτυχία του Αζούζ στο μπακαλορεά και έλευση του Ρεντά. Φάκελος με 13.000 φράγκα για σπουδές. Πρόταση Ρεντά για Γαλλία.
Ο Μπινμπίν στο βιβλίο μάς δείχνει ότι πίσω από όλους αυτούς τους μετανάστες υπάρχει πολλή ιστορία. Διάφορες και πολύ διαφορετικές συνθήκες γεννούν την επιθυμία να φύγεις, όχι μόνο η απόλυτη φτώχεια ή ο πόλεμος, αλλά και η προσδοκία για καλή ζωή.

#13Ρεντά. Ξυλοδαρμοί και προσβολές από τη γιαγιά. Το έσκασε με τον δίδυμο για την πόλη. Βρίσκουν δουλειά σαν ζητιάνοι στον Σίντι Μαγκντουλ, μαζί με πολλά παιδιά ανάπηρα. Κι εκεί ξύλο (αν δεν φερνάν πολλά λεφτά). Ο Ρεντά το ξανασκαει για το Μαρακές όπου ήταν ο Αζούζ όταν ένας τουρίστας του αφήνει πολλά λεφτά. Αποχωρίζεται τον αδερφό. Θα τον ξαναδεί; Εντυπωσιάζεται από τη χλιδή στο Φυτώριο. Μεγάλη δυστυχία στο Μαρόκκο.

#12βαζουν ψύλλους στ' αυτιά στη Νουαρά για τον άντρα της. Τα παίρνει στο κρανίο. Μαθαίνουμε ότι η Ταμού έκλεψε λεφτά του σπιτιού να της τα δώσει που φεύγει. Ο Καζέμ αρχίζουμε να βεβαιωνομαστε πως είναι καλός άνθρωπος, πρώην οικογενειάρχης (κρατάει για λίγο το μωρό). Όμως τι τον έπιασε και είπε αυτά για τον άντρα της;

#11τα μεσάνυχτα ξεκινάνε. Σε μια ώρα. Θα τους περιμένει ισπανικό ψαροκάικο για την Αλτεζίρα.
Μαθαίνουμε τα λυκειακά χρόνια του Αζούζ. Ευτυχισμένη ζωή με λογοτεχνία και ιστορίες της αποικιοκρατίας από τον κηπουρό πατέρα Αλί που πολέμησε για τους Γάλλους. Το «Φυτώριο της Βελονιάς» ήταν σαν μια όαση στην μέση της ερήμου για τα τυχερά παιδιά. Πώς επιλέχτηκε να θυμηθώ

#10το όνειρο του Μομό, όπου τον τρώει ο Ζοζέ έναντι ανταλλαγμάτων καλύτερης ζωής. Στο τέλος πετάει το εναπομείναν κεφάλι του από το παράθυρο. Αλληγορία για τις μάταιες παραχωρήσεις για την πολυπόθητη νέα ζωή, που στο τέλος δεν υπάρχει πια. Εν τέλει, πετώντας το κεφάλι του στους σκουπιδιάρηδες που κατουρούσαν την πολυκατοικία, του φέρθηκε σαν να ήταν αντικείμενο.

Κουράζει λίγο η πλοκή

#9Γιαρσέ απ' το Μάλι. Μασέρ Εγγλέζου αριστοκράτη με αποικιακή αισθητική. Πέθανε ο γέρος και έμεινε χωρίς δουλειά στο Μαρόκκο τρια χρόνια. Μαθαίνουμε ότι ο Μοράντ ειναι διακινητής και μαθαίνουμε τον τρόπο για να πας Γαλλία, με τραίνο μέχρι Πυρηναία και πόδια. Αλλά 5000 φράγκα εκεί.
Ο αγώνας της Νουαρά με το αδέσποτο.Το σκότωσε δαγκώνοντάς το,όταν την ανακάλυψε στη βάρκα.Δεν εξηγεί γιατί η μαροκινή ακτοφυλακή περιπολεί

#8Αζούζ. Επιτέλους μαθαίνουμε το όνομα του αφηγητή. Είναι μορφωμένος, έβγαλε γυμνάσιο. Μικρομεσαίος, πήγε στη Μεντίνα να σπουδάσει. Ειδική σχέση με παππού.
Μαθαίνουμε λίγα για τον αλγερινό Καζέμ Ντζουντί, τον καλό άνθρωπο που μοιράζεται πορτοκάλια, νερό (όταν τρελάθηκε ο Παφαντνάμ), λεφτά καιχαδι σε ενα αλητάκι. Μάλλον οι ισλαμιστές του σκότωσαν όλο το σόι. Φοβερή αφήγηση για το τι θα ένιωθε μετά που τους έχασε ολους

#7Παφαντνάμ. Γίγαντας απ' το Μάλι. Απλά δεν έβγαινε, όχι κάποια ιστορία καταστροφής. Μαθαίνουμε για απατεώνες διακινητές που δεν τους πηγαίνουν στην Ευρώπη ή απλά τους τρώνε τα χρήματα. Το ταξίδι προς το Μαρόκο, ναρκοπέδια, μπλόκα

#6νεαρος ψιλός λιγνός Γιουσέφ απ' το Μαρακές.Μαθαινουμε την ιστορία του και πως ο πατέρας του δηλητηρίασε με ποντικοφάρμακο σε αλεύρι τις τρεις κόρες του και τις δύο γυναίκες του και τρελάθηκε.Μαθαίνουμε σιγά σιγά για το πώς επιβίωναν.Εμβάσματα,μικροκλοπές,μπασοδούλεια.Έχουμε σιγά σιγά δύο λόγους καταστροφής (Ρεντά και Γιουσέφ). Μαθαίνουμε ότι έμειναν μέρες στην Ταγγέρη πριν αναχωρήσουν.Φαίνεται το αφεντικό τους συγκ

#5Μεταφερόμαστε να μάθουμε την ιστορία της Νουαρά, όπως την είπε στο καφενείο «Γαλλια». Πάει να βρει τον άντρα της τον Σουλεϊμάν, ένα success story μετανάστευσης, από τον οποίον δεν έχει νέα. Ο Σουλεϊμαν στέλνει επιταγές και δώρα. Μαθαίνουμε και την ιστορία της αδηφαγας πλην όμως εργατικοτατης υπηρέτριας Τάμου που ο πατέρας της την έδωσε για υπηρετρια απλά και μόνο γιατί δεν είχε να την θρέψει.

#4Η ιστορία του Ρεντά,του διδύμου αδερφού του και της μάνας τους που αυτοκτόνησε όταν ήταν 5.Τραγικό.Η απέραντη αγάπη του μικρού για την μάνα του,που δεν της χρέωσε τον κτηνώδη ξυλοδαρμό του και τελικά ακρωτηριασμό ήταν το κρακ που έσκισε την ψυχή της και την οδήγησε να πέσει στο πηγάδι.Πριν: το αμόκ που την έπιασε όταν είδε τα κοτόπουλα νεκρά.Κι εδώ:γιατροί πανάκριβοι,νοσοκομεία σχεδόν ανύπαρκτα.γενναιοδωρ αλγ+νοσ

#3δεκα ώρες μετά δεν έχουν φύγει. Κολατσίζουν μαζί σαν ομάδα, συνένοχοι, οι κατακτητές της Ευρώπης. Ονειρεύονται την Ευρώπη. Αφηγήσεις του Μοράντ και της ευτυχισμένης σε σχέση με πριν ζωή σε πορτογαλική ταβέρνα στο Παρίσι. Περιγραφή της δουλειάς, των συναδέλφων, του χώρου που διέμενε (6τμ) και των περιπάτων. Ήταν. Η γη της επαγγελίας. Είχε απελαθεί τρεις φορές. Μαθαίνουμε ότι ο αφηγητής κι ο Μοράντ είναι βεδουίνοι.

#2 Νύχτα. Η αγωνία για το μωρό μην τους προδώσει και η λύση. Κάτω απ' την βάρκα στην παραλία. Σαν φέρετρο. Ο ψύχραιμος και λογικός αλγερινός Καρέμ Ντζουντί που έχει επιχειρήσει κι άλλες φορές να φύγει. Όλοι κρέμονται και εξαρτώνται από τον διακινητή. Έχει μεγάλη εξουσία.
Κινδυνοι1.Το ισπανικό λιμενικό που ανάβει προβολείς για να το νομίσουν πλοίο-φάρο οι μετανάστες και να πέσουν στην παγίδα του. Το μωρό ησύχασε.

9.Όσο για τους έμπειρους της μεγάλης πλατείας, συμφωνούσαν και διαβεβαίωναν ότι ο Θεός βαστούσε αυτό το νερό σαν ρεζέρβα για να καθαρίσει τη γη από τα αμαρτήματα της την ημέρα της τελευταίας παρουσίας.
Ο ξάδερφος Ρεντά που τα έκανε πάνω του και που ο διακινητές του παίρνει το τσιγάρο μην δει κανείς την καύτρα. Ανησυχία μην κλαίει το μωρό της Νουαρά. Κλίμα φόβου και αβεβαιότητας στο 1κεφάλαιο, πριν την αναχώρηση.σ.179

"Perhaps we should have done the same and got into training for the future: learn how to become invisible, disappear into a crowd, hug the walls, avoid eye contact...learn to keep in the background, to be nobody: another shadow, a stray dog, a lowly earthworm, or even a cockroach. That's it, yes, learn to be a cockroach."

Oh god this book! So far we're just meeting the characters signed on with the trafficker, learning why they're taking such risks. But the sense of foreboding is so heavy, like when talking about a giant of a man who could make himself small: "Seeing him with his back bent double, folded in on himself, with the air of someone apologizing for existing, it was obvious he'd already slipped into the skin of a refugee."