Status Updates From سایکوسیس ۴:۴٨

Qué jodida locura.
Algunos diálogos son como si te clavaran un cuchillo (pero nunca lo suficientemente adentro; siempre se termina atenuando y diluyendo en el fluir de la voz, en las distintas intensidades que van y vuelven y, sin embargo, siempre duelen lo mismo)
Necesito terminar de leerme las dos obras para verme representada las dos obras para obsesionarme completamente con este dolor durante un mes

To siebie nigdy nie spotkałam, siebie której twarz wykleja wnętrze mojego umysłu.

Nie pragnę śmierci żaden samobójca jej nie pragnął

Pada czarny śnieg

ciepła ciemność wsiąka w me oczy

Wszystko co wiem
to śnieg
i czarna rozpacz

Ty mnie nawracasz na normalność

tańczące na szkle

Dlaczego wierzysz mi wtedy a teraz nie?

O 4:48 gdy odwiedza mnie normalność na godzinę i dwanaście minut odzyskuję jasność umysłu.

Moje nogi są puste
Nic do powiedzenia
Taki jest rytm szaleństwa

telewizor gada
wypełniony oczyma
duchy wizji

tak bardzo się teraz boję
mam zwidy
słyszę głosy nie wiem kim jestem

Moje nogi są puste
Nic do powiedzenia
Taki jest rytm szaleństwa

ona jest ostoją której nigdy nie znajdę w obliczu mojej straty moje życie nie ma sensu stworzona by być samotną by kochać nieobecnych

Pieśń dla ukochanej, by dotknąć jej nieobecności, potoku jej serca, plamy jej uśmiechu Za dziesięć lat wciąż będzie martwa. Teraz, kiedy żyję tam i myślę o tym i gdy upłynie kilka dni gdy nie będę o tym myśleć, wciąż będzie martwa. Kiedy będę staruszką żyjącą na ulicy zapominającą jak mam na imię ona wciąż będzie martwa, wciąż będzie martwa, to kurwa koniec muszę radzić sobie sama

Myślisz, że możliwe jest by urodzić się nie w swoim ciele? Myślisz, że możliwe jest by urodzić się nie w swoim czasie?

Nikt nie dotyka mnie, nikt się do mnie nie zbliża.