Status Updates From چتر ژاپنی

نمی‌دانم که کی گفته که خوشبختی مدرسه و مکتبی است. رنج روح را می‌خشکاند و از زمینِ خشک چیزی نمی‌رویَد جز علف هرز و احساس خشم...

آن‌قدر درد کشیده‌ای که نمی‌دانم چطور تا به‌حال دوام آورده‌ای، چطور زنده مانده‌ای. دیگر خسته شده‌ای. دیگر می‌خواهی به هر قیمتی که شده از دست این زجر، از دست این مردم، از دست هر چیزی که اسمش زندگی است به استراحتی ابدی پناه ببری. چون که زندگی تو چیزی جز درد نبوده، هیچ‌کس نمی‌تواند یک همچه مدت طولانی‌ای زجر بکشد. دیگر کاسهٔ صبرت لبریز شده، اساسِ وجودت به‌هم ریخته.

ناتاشا از مرد زندگی‌اش قبل از مرگ او جدا شده بود و عامل مرگ چیزی را عوض نمی‌کرد، ولی این مرد جوان از مادرش حتی بعد از مرگ او هنوز جدا نشده بود و برعکس برایش آن جدایی اجباری امری غیر طبیعی می‌نمود. او درواقع هنوز از مادرش دست برنداشته بود و دنبال راه چاره می‌گشت یا برود به دنبال مادر و یا او را به زندگی برگرداند.