Status Updates From Life: A User's Manual

Wooo, se unen las piezas!!!

Illeggibile. Lezioso. Noioso. Per riuscire a leggere 24 capitoli mi sono messo a saltare tutte le logorroiche descrizioni e cataloghi vari. Ma come si fa a definirlo un capolavoro?

La vengeance teasée p.3 n’est toujours pas réapparue p.549 = je prends le fusil de tchekhov et je le mets dans ma bouche

Long

Vraie crazy woman glapit en recroisant le héros l’Homme qui dort (1974)

Kafam arada karışmakla beraber güzel gidiyor

L’année dernière : la vie devant soi (😍🤩)
Cette année : la vie mode d’emploi
(Je vous jure que j’ai pas fait exprès)

volveré a leer en algún momento o esta mudanza acabará conmigo antes?

Même moi je ne suis pas assez unemployed pour ces bêtises je suis déjà épuisée par la turbine géniale ki te sert de brain George

Dit deel was wel echt een test of strength gezien de hoofdstukken over wielrennen en landkaarten, mijn god.

What a masterpiece.

I kind of missed this one

Después del trauma del capítulo de Winkler, regresamos con Hutting que por alguna razón siempre me da sueño.

Dit boek bezorgt mij een persoonlijkheidscrisis.

240-250

Ya viendo el Grand Hotel Budapest, uno sabia lo que se venía 🥺

Necesito más post its

Je weet dat een boek Real Shit is wanneer je een tweede boekenlegger gaat gebruiken

Altamont: no amigo, no eras Colon
Hebert: caso común de asmático con mala suerte Valene: preparaté para vivir en jaulas de vidrio y cemento
Marquesieux: Pinche suegra
Beamount: La Guerra destruye generaciones enteras
Sherwood: Ni Eleven Ocean se le acerca

"Pensaba en la vida sosegada de las cosas, en el lento acostumbrarse del cuerpo al espacio, en toda aquella infinidad de acontecimientos minúsculos, inexistentes, irrelatables, en todos aquellos gestos ínfimos en los que se resumirá siempre del modo más fiel la vida de un piso y que vendrán a trastornar de vez en cuando, imprevisibles e ineluctables, las bruscas rupturas de una cotidianidad sin historia"

Bartlebooth, nunca me harán quererte.

Llegamos a la segunda parte. Creo que sin querer Peréc creó un Yaoi.

2e deel was nog beter, zo veel nutteloze informatie en toch zo goed for some reason, en paar goed naargeestige gortdroog neergepende sideplots, classic Perec

Ik was je niet vergeten Georges Perec life just got in the way

Oké, 1e deel uit, heel tof maar k ga 'm denk ik toch in delen lezen.
Toen hij net op uitputtende wijze een catalogus van een doe-het-zelfzaak begon te beschrijven raakte ik nogal, tja, uitgeput.
Wel goed om te weten dat de schrijfdoos een vloeiblad-onderlegger van 48 x 33 bevat.

Een boek dat in de preambule legpuzzelsnobisme bevat moet wel goed zijn, anders weet ik het ook niet meer

Probably one of the best books ever written… but many female characters are so sexualized it hurts to read

216-240

I'm ready. Let's go

Would bet several american dollars that this is one of wes anderson’s favorite books