Status Updates From Life: A User's Manual

Dit deel was wel echt een test of strength gezien de hoofdstukken over wielrennen en landkaarten, mijn god.

What a masterpiece.

I kind of missed this one

Después del trauma del capítulo de Winkler, regresamos con Hutting que por alguna razón siempre me da sueño.

Dit boek bezorgt mij een persoonlijkheidscrisis.

240-250

Ya viendo el Grand Hotel Budapest, uno sabia lo que se venía 🥺

Necesito más post its

Je weet dat een boek Real Shit is wanneer je een tweede boekenlegger gaat gebruiken

Altamont: no amigo, no eras Colon
Hebert: caso común de asmático con mala suerte Valene: preparaté para vivir en jaulas de vidrio y cemento
Marquesieux: Pinche suegra
Beamount: La Guerra destruye generaciones enteras
Sherwood: Ni Eleven Ocean se le acerca

"Pensaba en la vida sosegada de las cosas, en el lento acostumbrarse del cuerpo al espacio, en toda aquella infinidad de acontecimientos minúsculos, inexistentes, irrelatables, en todos aquellos gestos ínfimos en los que se resumirá siempre del modo más fiel la vida de un piso y que vendrán a trastornar de vez en cuando, imprevisibles e ineluctables, las bruscas rupturas de una cotidianidad sin historia"

Bartlebooth, nunca me harán quererte.

Llegamos a la segunda parte. Creo que sin querer Peréc creó un Yaoi.

2e deel was nog beter, zo veel nutteloze informatie en toch zo goed for some reason, en paar goed naargeestige gortdroog neergepende sideplots, classic Perec

Ik was je niet vergeten Georges Perec life just got in the way

Oké, 1e deel uit, heel tof maar k ga 'm denk ik toch in delen lezen.
Toen hij net op uitputtende wijze een catalogus van een doe-het-zelfzaak begon te beschrijven raakte ik nogal, tja, uitgeput.
Wel goed om te weten dat de schrijfdoos een vloeiblad-onderlegger van 48 x 33 bevat.

Een boek dat in de preambule legpuzzelsnobisme bevat moet wel goed zijn, anders weet ik het ook niet meer

Probably one of the best books ever written… but many female characters are so sexualized it hurts to read

216-240

I'm ready. Let's go

Would bet several american dollars that this is one of wes anderson’s favorite books

""Bartlebooth found the very essence of his passion in this feeling of being stuck: a kind of torpor, a sort of repetitious boredom, a veiled befuddlement in search of a shapeless something whose outlines he could barely manage to mumble in his mind...

sah jme f iech pr l'instant desoleyy mais histoires courtes simples a chaque chapitre jspr que c juste pr set tt les perso de l'appart et que cv etre + mouvementé et intéressant ensuite

211-216

"In the eyes of an individual, of a family, or even a dynasty, a town, street, or house seems unchangeable, untouched by time, by the ups and downs of human life, to such an extent that we believe we can compare and contrast the fragility of our condition to the invulnerability of stone. But the same fever which... brought these buildings out of the ground... will henceforth strive for their destruction."

207-211

200-207

195-200

190-195

183-190