Status Updates From سفر در خواب

لحن شاعرانهٔ مسکوب واقعاً زیباست.

آقا که فقط به یکدیگر خطاب می کردیم، نه دیگران_ نوعی همدستی ناگفته و رازی خاموش وجود داشت که به خودمان می فهماند دوستی ما تافته ی جدا بافته ای است باهمه ی آنهای دیگر تفاوت دارد‌‌...

اما این بار همان کلمه چنان از سردی و جدایی پر شده بود که با بیزاری از دهان بیرون ریخت، مانند طبلی سنگین به زمین افتاد و با طنینی تلخ تر از زهر در گوش چکید.

و مرگ_ اگرچه نزدیک‌تر از شاهرگ گردن_ دور بود....

سیالیت بی‌نظیر در روایت یک رؤیا بانضمام تشبیهات و استعاره‌های غنی و توصیفات بی‌بدیل.
اگر به نثر توصیفی و استعاره‌ای علاقه‌ای ندارید توصیه نمی‌کنم

"حرف نیز گاه از چشمهٔ زبان فواره میزند بی آنکه بدانیم در زیرترین لایه های روان چه گذشته و سخن ما از چه انگیزه های ناشناخته ای مایه گرفته است.
باری خواسته یا ناخواسته زخمی دهان باز کرد که دیگر در سوی آن دست هامان به هم نمیرسید."

"بودن با او سفری بود که از هیچ منزلی به منزل دیگر نمی رفت.
همزمان در همهٔ منزل ها بودیم ،حالت در راه بودن ،پرواز پیوسته به چشم اندازهای همانند ناهمانند و غفلت خوشایند مسافران بی خبر در جاده ای پیچاپیچ و ناگهان سنگ چینی در خم یک تپه ،راه بسته ،حرامیان مسلح و مسافران به خاک افتادهٔ غارت شده."

بیمارِ حرف بود.