Status Updates From لبه‌ی تیغ

I only wanted to suggest to you that self-sacrifice is a passion so overwhelming that beside it even lust and hunger are trifling. It whirls its victim to destruction in the highest affirmation of his personality. The object doesn’t matter; it may be worthwhile or it may be worthless. No wine is so intoxicating, no love so shattering, no vice so compelling.

“也许只有那时才会痛彻地领悟到，一生那么多年月就这样荒废了，不仅自取其辱，而且还忍受了多少嫉妒的可怕折磨，自食了多少苦果，将满腔柔情以及精神世界里的所有财富都倾付给了一个卑鄙的荡妇，或是一个傻小子，一个原以为能托付美梦的挂钩，却连一块口香糖都担待不住。”

She’d lived in heaven and when she lost it she couldn’t put up with the common earth of common men, but in despair plunged headlong into hell.

برخلاف اوایل کتاب که وقایع با ریتم خیلی کندی پیش می‌رفت (ادامش حاوی یه کوچولو اسپویله)؛ بعد جدایی ایزابل از لاری (لری) قسمت جذاب کتاب شروع میشه و دیگه به اندازه اوایلش کند و خسته‌کننده نیست. البته تا اینجای کار نظرم اینه. امیدوارم ناامیدم نکنه :)