Status Updates From Ludzie czy bogowie. 27 rozm...

„Śmierć należy do życia. Niedobrze, kiedy lekarz mówi o niesprawiedliwej śmierci. Jeśli umrze trzyletnie dziecko, będzie to strasznie niesprawiedliwe. A gdy umrze czterdziestolatek, to już bardziej sprawiedliwe? Jak wytyczyć granice sprawiedliwej śmierci? Czy pięcioletnie dziecko ma większe prawo do życia niż dziewięćdziesięcioletnią staruszka? Takie nastawianie u lekarza byłoby niepokojące.”

[2] „Ich następcy znają lepsze metody leczenia, dysponują nowszymi sposobami diagnozowania i doskonalszymi narzędziami. Ale czy lepiej od swoich poprzedników znają człowieka?”

[1] „Coraz częściej lekarze, zastanawiając się nad sposobem leczenia, pytają: „Jak to zrobić?”, a powinni pytać: „Dlaczego to zrobić?” i „Czy to ma sens?”. Problem tak zwanej uporczywej terapii pojawił się przecież stosunkowo niedawno. Pokolenie starych lekarzy nie miało takich technicznych możliwości.”

„Boję się, że coraz częściej wychowujemy nie lekarzy, ale sprawnych medycznie techników. Przez wieki ideałem było pełne poświęcenie dla służby potrzebującym, chorym. Współcześnie akcent pada na techniczną perfekcję i zdobycie sławy, która skądinąd należy do tego zawodu. Mistrzowie kształtowali najpierw osobowość adepta i wpajali mu właściwe motywy „zostania lekarzem”.”

„A skąd oni to wiedzieli? Czyżby ustawili się w roli Boga? Nikt nie zna daty ani godziny. Znam wiele ludzkich historii, które przeczą wyznaczaniu dat śmierci, i nawet nie użyję tu słowa „cud”.”

„Jesteśmy podobni do szczura biegającego w kołowrotku. Pędzimy tak długo, aż padniemy albo coś nas zatrzyma, na przykład choroba. I nieraz jest ona właśnie „po to”.”

„Każdy z nas,nie tylko lekarz, musi sobie postawić pytania, w których pojawi się dobry dodatek „dla mnie”, na przykład co śmierć znaczy dla mnie?Przekonanie, że śmierć na pewno przyjdzie, jest najlepszym lekarstwem na stres „bycia niezastąpionym”.Kiedy Jan XXIII został papieżem, zapisał motto „Nie bądź taki ważny”.Zachorujemy, umrzemy i świat się nie skończy.Tak już jest i kropka”

[2] „Zostało ono zastąpione przez żądanie. Mentalność kontraktu sprawia, że lekarz widzi w pacjencie klienta, który w przypadku gdy jego oczekiwania nie zostaną spełnione, zażąda odszkodowania.”

[1] „Niesamowite, jak szybko w naszej świadomości doszło do zmiany w postrzeganiu pracy lekarza. W epoce paternalizmu, jeszcze pół wieku temu, pacjent obdarzał go ogromnym zaufaniem. Wierzył mu niemal bezgranicznie. Teraz w medycynie pojawił się kontrakt. Pacjent płaci za usługę i wymaga. Taka relacja wymazuje bardzo ważny element, bez którego proces leczenie jest bardzo utrudniony - zaufanie.”

„On leczył obecnością. Współczesna medycyna, zachwycona techniką, zapomniała, że tak też można, że tak trzeba. Zdrowie to pełny dobrostan fizyczny, psychiczny i duchowy. Jeśli zostaniemy tylko na poziomie fizycznym, całość się rozsypie. Pacjenci, z którymi rozmawiam, twierdzą, że najlepszy lekarz to taki, który ma dla nich najpierw czas.”

[2] „Klinika, która nie ma „sukcesów”, nie dostanie na przykład pieniędzy. A pacjenci? Zaczną omijać taki ośrodek. W epoce walki o sukces nie wystarczy być dobrym lekarzem. Teraz trzeba dać się zauważyć, zdobyć sławę…”

[1] „Żyjemy w świecie, w którym śmierć skrzętnie schowaliśmy. Musimy być zdrowi, piękni i odnosić sukcesy. Starość? Nieładna. Nawet w reklamach starcy wyglądają „młodo i zdrowo i pięknie”. Pogoń za sukcesem nie ominęła także medycyny i zaszkodziła jej. Profilaktyka nie jest spektakularna, stad dylemat, czy się na niej koncentrować.”

„Szacunek do ludzi - to jest na pierwszym miejscu.”

„Nie chcemy wiedzieć, że wszystkich chorych nie da się uratować. Tymczasem śmierć jest wpisana w nasze życie. Nic na to nie poradzimy

„Jak człowiek nie ma wrogów, to nic nie jest wart. Najlepsi zawsze są przedmiotem zazdrości. I to jest dobre zjawisko. Zmusza do krytycznego spojrzenia na własną osobę.”

„A nic nie zastąpi zwykłego „dziękuję”. Człowiek na przestrzeni dwóch tysięcy lat nic się nie zmienił. Chrystus uzdrowił dziesięciu chorych, ale tylko jeden mu podziękował. A Chrystus wspomniał: „Czyż nie dziesięciu zostało uzdrowionych?”. Nie zmienił się człowiek wcale.”

„Im człowiek starszy, tym większej nabywa pokory i szacunku dla innych”

„Znam biedę - to nieszczęście. Ale jeszcze większym nieszczęściem jest bogactwo. Człowiek staje się niewolnikiem pieniędzy. Traci niezależność i staje się biedny. Jak mam domek i samochód, to czego mi więcej potrzeba? A bieda stymuluje człowieka do rozwoju.”

„Uważam, że trzeba mówić prawdę, nawet jeśli jest bolesna”

„Każde z nas, przeglądając się w lustrze, widzi większe lub mniejsze mankamenty. Nie wierzę, że jest ktoś, kto się uważa za doskonale pięknego. Każdy coś by zmienił.”

„Nauczyłem się, że jeśli kobieta chce coś zrobić, to dopnie swego, niezależnie od tego, co by się działo.”

„Oczu nie da się zmienić. Po oczach można rozpoznać każdego.”

„Jedną z tragicznych rzeczy, które zdarzyły się w poprzedniej epoce, było przekonanie, że lekarz jest bezdyskusyjną wyrocznią. Nie zapominajmy, że to jest nasze życie i nasze zdrowie, jedyne i niepowtarzalne. Należy je traktować poważnie.”

„Choćby odrzucenie. To jest jedna z największych ran, jaką można zadać drugiemu człowiekowi. Kto z nas chciałby się przyjaźnić z chorym psychicznie, spotykać się z nim, rozmawiać, proponować zajęcie, awansować? Tacy ludzie muszą ukrywać swoją chorobę, w przeciwnym wypadku są narażeni na ostracyzm.”

„Dlatego, że osoba, która się leczy u psychiatry, to dla nas ktoś nieprzewidywalny, czasem niebezpieczny. Wynika to z lęku przed nieznanym, a czasami ze strachu przed własnym szaleństwem.”

„[…] ja bym słowo „schizofrenia” na stałe oddał politykom”

„Na przykład, że nie pieniądze są najważniejsze, tylko powołanie. Rodzice nauczyli mnie, żeby zawsze patrzeć na człowieka, poświęcić mu czas, poznać jego problemy. Trzeba być profesjonalistą, dobrze wykonywać swój zawód.”