Status Updates From Synastria

Ciężka to była przeprawa, ale już jestem przy finale. Wreszcie udało się domknąć większość wątków i zostało niewiele. Całe szczęście, bo gdyby powstał kolejny tom albo ciągnęłoby się to dłużej, rzuciłbym książkę w cholerę. Może nie jest zła, ale mnie nuży.

W skali mikro wrze, w skali makro nie dzieje się nic. Repetetywne pokonywanie nic nie znaczących przeszkód, mijanie okoliczności i mieszanie onirycznej magii z mało już rycerską przygodą przestało mnie kręcić. Jeszcze 150 stron (goodreads źle pokazuje), jakoś przetrwam, ale nie jestem zachęcony stylem autora - poprawnym i czasem nawet zaskakująco dobrym, ale snującym się jak mgła po Avalonie.

Jestem już zmęczony tą książką. Dobra, poprawna, ale męczy.

Dość długa podbudowa, ale w końcu doszło do głównego wątku. Trochę wadzi mi magia, zrobiona jest dobrze, ale psuje mi średniowieczny obraz mistycznymi wtrętami na których mocno opiera się fabuła. Zalatuje Husycką.

Jestem zaskoczony jak dobrze się to czyta, biorąc pod uwagę kronikarsko-gawędziarski ton i przeromantyzowany rycerski sznyt. Przypomina mi się Navola i Synastria - jak na razie - wychodzi z tego starcia zwycięsko, po części dzięki Jerzemu. Ma wady, ale i zalety; jest porywczy, ale nie głupi. Pomijając różnice między giermkiem a synem kupieckiego diuka - Jerzy jest tym czym Davico powinien być.

nie wiem o co chodzi, ale pan autor co 20 stron przypomina, że główny bohater jest niezwykle powabny